Want teleurstellingen heeft Simic genoeg meegemaakt. Het begon op zaterdag 19 april 2014, een zware bladzijde in de nog prille voetballoopbaan van Simic. In de uitwedstrijd tegen Lelystad ’67 raakt hij zwaar geblesseerd. In de 55ste minuut brak hij in een onschuldig duel zijn knieschijf.
Zwart voor de ogen
“Achteraf heb ik het vaak geanalyseerd. Ik heb zoveel pech gehad. Het had te maken met de snelheid van twee spelers en de manier van inkomen. Ik blokte en maakte een aanspanbeweging. Mijn tegenstander kwam met bewogen knie in en raakte me net op de plek in mijn knie waar twee delen uit elkaar gaan.” Het was het moment dat Simic zijn knieschijf brak. “Ik liep nog twee meter door en vervolgens werd het me zwart voor de ogen. Er ging zo’n pijn door me heen. Ik zag mijn knie en van de schrik schreeuwde ik het uit.”
IJzerdraad
Simic werd weggedragen met een brancard. “Vervolgens heb ik een ritje in de ambulance mogen meemaken. Dat streep ik van de bucketlist”, zegt Simic met een knipoog. ’s Avonds werd hij geopereerd. In het ziekenhuis bleek dat door de klap zijn knieschijf tegen het bot aangeschoven was. “De knieschijf is van de onderkant afgebroken en omhoog gekomen.” Tijdens de operatie is zijn knieschijf vastgezet met ijzerdraad. Daarna volgde de zware weg van revalideren. Na ruim zeven weken kon hij stapsgewijs opnieuw leren lopen. Met de fysiotherapeut moest hij hard aan de slag. “Het heeft anderhalve maand geduurd, voordat ik mijn been weer 90 graden kon buigen.”
Messteken
Simic was gemotiveerd en stond al snel op het veld om te revalideren in plaats van in de sportschool. ‘’Achteraf is dat te vroeg geweest. Maar ik neem niemand iets kwalijk. Deze blessure heeft bijna niemand meegemaakt.”
Simic merkte wel vooruitgang, maar het ging tergend langzaam. In Zeist liet hij een krachtmeting doen. “Daaruit bleek dat het verschil tussen mijn linker- en rechterbeen te groot was.” De clubarts van PEC Zwolle zorgde vervolgens voor nieuwe inzichten. Simic kon het beslissende stapje in zijn revalidatie niet maken. Bij een sprintje of bij bepaalde zware oefeningen ontstond er irritatie in zijn knie. “Een felle pijn. Het leken wel messteken”, aldus Simic. Dat bleek onder andere te maken te hebben met het ijzerdraad dat nog steeds in zijn knie zat. Anderhalve maand geleden is dat operatief verwijderd.
Reële doelen
Sindsdien werkt hij met een fysiotherapeut en in de sportschool gericht aan zijn herstel. En wel op een zeer verantwoorde manier.
“Ik heb daar voor de tweede operatie wel bij stilgestaan. Ik wil geen risico nemen, anders zak je weer terug. Ik ben heel erg gedisciplineerd en stel reële doelen. Als ik die behaal, dan geeft mij dat motivatie. Dat is mijn geheim. Eerder ben ik te snel het veld op gegaan. Daar wacht ik nu even mee. Het gaat nu steeds beter. Ik kan mijn maximale grens opzoeken. Als ik dat steeds met reële doelen doe, blijf ik het gevoel behouden dat er meer inzit. Je moet jezelf blijven motiveren. Hoop doet leven.”
