BELÉN - Nog een beetje bleek om de neus kwam Jasper Riezebos het bivak in Belén binnen gereden. De 394 kilometer lange proef van de achtste etappe was een heftige klus geweest en Riezebos was dolblij dat hij heelhuids de finish had bereikt. Een tuimeling van 2 meter van een duin, had immers ook heel anders kunnen aflopen.
De etappe van Salta naar Belén was de eerste echt pittige van deze Dakar. Niet alleen omdat het een lange was, met ook nog eens een lang verbindingsstuk tussen de twee delen, ook vanwege het terrein: slingerpaadjes, rio’s met keien en rotsen, maar ook kamelengras, los zand en duintjes. “Geen hoge duinen, ook niet veel, maar van die gemene, korte rotdingen,” oordeelde Jasper Riezebos. “En alles stuk gereden door de auto’s en trucks. Echt niet lollig.”
De auto’s maakten het voor de motorrijders extra opletten. Ook Riezebos moest een paar keer maken dat hij wegkwam voor aanstormende auto’s. Ook in de duinensectie. “Er sentinelde er eentje als teken dat hij er langs wilde en ik zag een platformpje bovenop een duin. Maar het platformpje hield op en toen lazerde ik 2 meter naar beneden met het hele circus. Lag ik daar in het zand te koekeloeren. Gelukkig was het zand en geen stuk rots of zo. Het koppelingshendeltje is krom, maar dat fiks ik wel.”
Na de tuimeling had Riezebos de schrik goed in de benen. Rio’s met door zand ondergespoelde keien maakten het er niet prettiger op. “Af en toe kwam je een steen tegen die ging rollen en dan kreeg je me toch een ketser! We hebben het serieus voor de kiezen gekregen vandaag. Niet te kinderachtig.”
Riezebos gaf zichzelf voor de komende dagen (marathonetappe!) daarom de opdracht mee een stapje rustiger aan te doen. “Niet aan het klassement denken, maar focussen op het rijden en aankomen. Waar ik dan uitkom, zie ik op het podium wel.”
