KAMPEN – “Ik dacht altijd dat ik goed was in kijken. Maar sinds Teun er is, zie ik de wereld heel anders”, zegt Gera Baas. De geboorte van haar zoontje ruim drie jaar geleden bracht haar ontluikende schilderkunst in een stroomversnelling. Die vloeit nu samen met de kunst van Timon Schellingerhout, autonoom kunstenaar en tevens vader van Teun.
Het kunstenaarskoppel exposeert met de tentoonstelling ‘Onze Teun’ tot en met 9 februari in het Huys der Kunsten aan de Voorstraat 20. Afgelopen zaterdag werd de expositie geopend.
Een dag eerder een interview gevend, spreekt Teuns moeder de wens uit dat haar zoon tijdens het officiële gedeelte van de opening gewoon lekker gaat spelen. Met de onbevangenheid die een kind eigen is en zonder de gedachte dat al die mensen hem in verband blijven brengen met de kunst van zijn ouders.
Net zoals hij normaal gesproken speelt met vader Timon. Laatstgenoemde afficheert zijn kunst met een knipoog als stijlloos. Timon streeft naar telkens weer nieuwe kunst. De kunstenaar maakt constructies met oog voor de ruimte waar de kunst komt te hangen. “Ik reageer op mijn omgeving.” Deze keer heeft Teun echter ook zijn stempel gedrukt op het werk, met tekeningetjes op het werk en aanwijzingen die zijn vader opvolgde. Het oogt als abstracte kunst en daarmee de tegenhanger van het realistische schilderwerk van Gera. Zij portretteerde Teun in levensechte situaties. Vol verwondering en actie, maar soms ook dicht tegen zijn moeder aan.
Abstract?
Niets is echter wat het lijkt. Gera vindt juist haar werk abstract en dat van Timon realistisch. “Een schilderij toont een wereld waar jezelf geen deel van uitmaakt. Het werk van Timon daarentegen kan je gewoon beetpakken. Net als het kopje koffie dat voor je staat.” Timon zelf denkt er precies zo over. Toegegeven, zijn kunst laat zich niet in een paar woorden vatten. Het maakt echter wel deel uit van de werkelijkheid en is dus levensecht, aldus Timon. Een van zijn werken heeft als basis twee buizen die Teun op zolder vond. Het is groot in vergelijking met een ander, piepklein, kunstwerk dat door Teun ‘robot’ is genoemd. En dus is het een robot.
Timon: “Teun is helemaal gefascineerd door robots. Hij kan bijvoorbeeld totaal verbluft kijken naar robotgrasmaaiers als we er onderweg eentje tegenkomen.” De driejarige ontdekkingsreiziger ziet eenzelfde grasmaaierachtige vorm terug in het spiraaltje dat de twee delen van een wasknijper bijeenhoudt. Dingen bekijken zonder de ballast van de vastgeroeste concepten die het volwassen brein zijn binnengedrongen, is een kunst om jaloers op te worden. Gera herinnert zich hoe Teun tijdens een bezoek aan het Stedelijk Museum was gebiologeerd door de paraplubak. “Die paraplubak was voor hem het hoogtepunt van de expositie. Het is overigens ook een mooi voorwerp.”
Teun is een voortdurende bron van inspiratie voor het kunstenaarskoppel. Lachend constateren ze dat dit gegeven zo ongeveer de enige overeenkomst is in hun werk dat nu valt te bewonderen in het Huys der Kunsten. De schilderijen van Teun zijn niet te koop. Daarvoor zijn ze te persoonlijk. Gera, die kunstdocent is, maakt echter graag werk in opdracht. Bijvoorbeeld portretten van andere kinderen. Timon is autonoom kunstenaar, maar maakt daarnaast meubels en kan mensen die een artistiek interieur willen van advies voorzien.
