OLDEBROEK – Vijftig jaar geleden ging Gerrit van der Sluis mee als vakantiekracht bij Visscher Rietdekkers. “Die vakantiebaan duurt inmiddels bijna vijftig jaar”, constateert van der Sluis lachend. De klus in Oldebroek waar we de Kampenaar treffen is echter zijn laatste voor zijn pensionering.
Zijn collega’s van Visscher Rietdekkers uit IJsselmuiden hebben weekblad De Brug getipt. Een halve eeuw rietdekken is nu eenmaal uniek in een tijd waarin echte ambachtsmensen niet op elke straathoek zijn te vinden en sommige flexwerkers nog sneller van baan wisselen dan van mobiele telefoon. Dat Van der Sluis vijftig jaar rietdekker is, verdient nog meer waardering als je bedenkt dat het een fysiek zwaar vak is. En toch, hij zou geen ander vak hebben gewild. “Als je houdt van werken met een natuurproduct in de vrije buitenlucht is dit het mooiste vak dat er is.” Van der Sluis komt uit een familie dat een riettelersbedrijf had. Toen Gerrit Visscher, de vader van de huidige eigenaar Wilco Visscher van het IJsselmuider rietdekkersbedrijf, bij hem aanklopte was dat dan ook niet zo vreemd. De jonge Van der Sluis mocht mee. Hij was eerder nog wel met school wezen kijken bij een bedrijf in de schokbeton. Van der Sluis had echter al snel door dat hij dat niet zag zitten. “Ik houd niet van lawaai en ook niet van binnen zitten.”
Ruste en ruimte
Dat de rust en ruimte van het buitenleven niet betekent dat alles van een leien dakje gaat, werd Van der Sluis al snel duidelijk. “Ik ben meteen de eerste dag van het dak gevallen.” Tijd om daar lang bij stil te staan was er niet. Hij werd meteen gestimuleerd weer het dak op te gaan. Het bleef gelukkig een tamelijk zeldzaam incident. Toch zou hij nog wel eens een smakkerd meer maken. Eén keer kwam hij zelfs met kap en al naar beneden. Dat was echter geen menselijke fout, maar had gewoon te maken met de slechte staat van de woning.
Een rieten dak als bekroning van een boerderij is niet meer zo vanzelfsprekend als vroeger. Daar staat tegenover dat je het bij nieuwbouw- en recreatiewoningen nogal eens ziet. “Mensen kiezen er doelbewust voor omdat het gewoon heel mooi is”, weet Van der Sluis. “Ik denk dat in de breedte gezien het aantal woningen met rieten daken niet erg is afgenomen.” Er zit anders gezegd zeker nog werk in. Van der Sluis heeft geen dag om werk hoeven leuren en Visscher Rietdekkers uit IJsselmuiden kan bogen op een trouwe groep tevreden klanten. De bewoonster van de boerderij in Oldebroek is in elk geval vol lof. “Het is echt hard werken wat deze mannen doen. Daar heb ik veel respect voor. Ik vind het prachtig om te zien hoe de ene rietdekker een bos riet naar de andere gooit. Dan doen ze met een speciale zwiep.” Een van de dingen die Van der Sluis zelf mooi vindt aan werken met riet is dat het resultaat zo zichtbaar is. “Dat binddraad wat je daar ziet is straks niet meer te zien, maar dat is dan ook zo ongeveer het enige. Bij rietdekken zit het resultaat aan de buitenkant. In tegenstelling tot bijvoorbeeld het werk van een elektricien. Die kan tijden bezig zijn met werk waarbij aan de buitenkant niets verandert.”
Rietdekker gezocht
Buiten werken heeft ook nadelen. “Rietdekker is een kwetsbaar vak”, zegt Van der Sluis met het oog op het weer. Het moet droog zijn. Vorig jaar was dat in extreme mate het geval. Wat niet wegneemt dat Van der Sluis die extreme hitte ‘nooit meer hoeft mee te maken’. Dat zal ook wel niet meer gaan gebeuren nu de Kampenaar van zijn pensioen mag gaan genieten. “Ze mogen mij overigens nog best een keer bellen hoor als ze een paar uur tekort komen.” Van der Sluis doet het, als het kan, met plezier voor collega’s met wie hij zo lang met veel genoegen samenwerkte. “Alleen met leuke collega’s houd je het zo lang vol. Ze zoeken nog een, liefst jonge, rietdekker. Het blijkt lastig om iemand te vinden. Maar wie bereid is de handen uit de mouwen te steken en een vrij ambacht te leren is welkom.”
