Toekomst Kleinste Huisje onzeker

KAMPEN – Al is ’t huisje nog zo klein het kan er toch gezellig zijn, die tekst hangt in het Kleinste Huisje van Kampen en die is ook passend. Nog steeds loopt de 82-jarige Gé Knul dagelijks met veel passie door het Kleinste Huisje heen om bij elk voorwerp het verhaal te vertellen. De beheerster van het monument heeft bekend gemaakt ermee te gaan stoppen. Wat er met het Huisje gaat gebeuren weet ze nog niet

Onlangs kwam naar buiten dat de eigenaresse van het Kleinste Huisje in Kampen er misschien wel mee gaat stoppen. Terwijl mevrouw Knul door het Huisje heen loopt en allerlei voorwerpen laat zien, vertelt ze over haar jaren als beheerster: “Ik was 57 toen ik het huisje ging beheren. Het huisje raakte nadat de laatste bewoners weg waren heel snel verloederd. Ik vond dat zo zonde. Ik heb drie jaar lang een kaart op de deur geplakt met daarop: wanneer word ik gerenoveerd. Na drie jaar gaf de gemeente gehoor en toen heb ik gevraagd of ik het mocht aankleden.”

Gezond blijven

Na al die jaren wordt het toch te veel. “Het beheren van dit huisje is altijd mijn grote liefde geweest. Ik ben al eerder begonnen met het rustig aan doen. Eerder kon iedereen maar zo binnen lopen, vaak bleef ik alles dan herhalen. Dat werd te vermoeiend en toen ben ik op afspraak gaan werken. Het wordt te veel voor mij. Ik heb me nu voorgenomen om na de Kamper Ui te stoppen, als ik tot die tijd gezond mag blijven tenminste. Ik had niet gedacht dat ik dit zo lang zou doen.”

Gemeente

De gemeente is de eigenaar van Het Kleinste Huisje, dus zodra mevrouw Knul stopt, ligt het beheer ook bij hun. “Ik zou het het leukste vinden als het altijd zo zou blijven zoals het nu is. Met alle spulletjes erbij, maar de gemeente is de eigenaar dus ik moet met hen overleggen.” Dat overleg met de gemeente is er nog niet geweest.

Het huisje staat vol met allerlei voorwerpen. Bij elk voorwerp weet mevrouw Knul het verhaal. Het begon met haar eigen verzameling maar door de jaren heen heeft ze ook heel veel gekregen. “Spullen die ik krijg geef ik een sticker met daarop de naam van de degene van wie het geweest is en wanneer ik het gekregen heb. Moet je kijken: dit jurkje is bijvoorbeeld meer dan tachtig jaar oud.”

De beheerster kijkt nu vooral uit naar de Hanzedagen. “Hoe ik dat ga doen weet ik nog niet, want het is te klein om honderden mensen te ontvangen natuurlijk, maar ik ga in ieder geval niet dicht.”