Als fractieondersteuner van de PvdA ondersteun ik onze raads- en commissieleden in het raadswerk. Zo hielp ik bij het opstellen van schriftelijke vragen toen een paar weken geleden duidelijk werd dat de Gemeente Kampen fiks gekort gaat worden op de jeugdzorg en onze WMO-taken. De antwoordbrief die we vervolgens van het college kregen, stemde ons niet heel hoopvol. De komende jaren zal Kampen miljoenen moeten bezuinigen op alle terreinen om de zorg te kunnen blijven betalen. Wat kan de gemeente hieraan doen? De oplossingen zijn helaas niet eenvoudig.
De gemeente is voor de zorg volledig afhankelijk van Den Haag. De overheid gooide de WMO en jeugdzorg in 2015 over de schutting van de gemeenten in de hoop dat zij het werk dichter bij huis konden regelen. Op zich een prima idee, behalve dat de overheid de besparingen die zij op lange termijn verwachtte al in het eerste jaar van het budget af snoepte. Oftewel, 20% minder budget voor hetzelfde werk. Ook maken veel meer kinderen en jongeren gebruik van de jeugdzorg doordat meer problematiek in beeld kwam. Toch krijgen gemeenten niet meer geld, maar door gekke verdeelsleutels alleen maar minder.
Maar budget is niet het enige wat nekt. Door landelijke regels heeft de gemeente ook weinig te zeggen over naar wie het budget gaat. Neem bijvoorbeeld het zorgbedrijf ‘creating balance’ die zorg levert in onder andere Zwolle en Kampen. Dankzij een ingewikkelde juridische constructie wist de eigenaar 30% van het zorggeld, een kleine €500.000 in eigen zak te steken. Kunnen we dan niet stoppen met deze organisatie? Helaas. Ook dat is niet zo makkelijk. Landelijke regels maken dat cliënten keuzevrijheid hebben in de zorg en de gemeente dan verplicht is zorg in te kopen.
Dit college is dus niet schuldig aan het enorme tekort, maar is wel verantwoordelijk om het op te lossen. Niet afwachten tot Den Haag over de brug komt, maar nu maatregelen nemen. Wat kunt u daarin van onze fractie verwachten? Wij blijven zoeken naar alle mogelijkheden om zorgcowboys aan te pakken, we hebben goede contacten met onze landelijke partij om het budgetprobleem aan te pakken maar bovenal gaan we met voorstellen komen om eventuele bezuinigingen niet ten koste te laten gaan van mensen met een laag inkomen en mensen die zorg nodig hebben. Sterkste schouders, zwaarste lasten. Dat blijft ons principe.
