KAMPEN - Van lesgeven met een krijtje in de hand tot een klaslokaal vol laptops, Robert Kanning heeft het allemaal meegemaakt. Na ruim veertig jaar in het onderwijs te hebben gewerkt, neemt hij vrijdag afscheid van het Ichthus College in Kampen.
"Ik kijk met plezier terug op mijn loopbaan", begint Robert, die de laatste jaren teamleider van het Ichthus College op het VIA was. "Van kinds af aan wist ik al dat ik docent wilde worden. Mijn meester op de basisschool kon mooie verhalen vertellen en had oog voor iedereen in de klas. Hij was mijn inspirator: ik wilde net zo lesgeven als hij deed."
Vanaf het moment dat Robert in de jaren zeventig als docent begon, was duidelijk dat hij meer ambieerde dan alleen voor de klas staan. "In die tijd gaf je les aan groepen van ruim dertig leerlingen", zegt hij. "Oog voor persoonlijke ontwikkeling van de leerling was er nauwelijks. Daarin wilde ik verandering brengen."
Hij kreeg die kans op de Christelijke Technische School in Zwolle. "Ik startte met faalangstreductietrainingen. Sommige collega-docenten vonden die trainingen verspilde lestijd en bestempelden ze als flauwekul. Niet zo gek, het was immers iets nieuws. Desondanks boekte ik resultaat: leerlingen zaten beter in hun vel, waardoor ze met meer plezier naar school gingen."
Ook binnen het LWOO zette Robert stappen. "Leerlingen luisterden naar het verhaal van de docent, maar wisten vervolgens niet hoe ze opdrachten moesten oppakken. Van daaruit introduceerden we het activerend leren: leerlingen leunden voortaan niet meer achterover, maar gingen zelf aan de slag. Hierdoor kwam de focus steeds meer op begeleiding te liggen."
Ichthus College
In 2006 stroomde Robert door naar het Ichthus College in IJsselmuiden. "Daar heb ik het onderwijs met laptops en leerpleinen in goede banen geleid", vertelt hij. "In 2012 maakte ik de overstap naar het VIA in Kampen. Op dat moment verhuisden de onderbouwklassen van het vmbo naar die locatie. Aan mij de taak om de verbinding met de bovenbouw te leggen. Een mooie opdracht, zeker vanuit mijn visie dat iedere leerling een plezierige en leerzame schooltijd verdient."
Zijn tijd een stap voor
De leerlingen gaat Robert straks het meest missen. Hij heeft zich altijd met hart en ziel voor hen ingezet. Daarmee volgde hij het voorbeeld van zijn basisschoolmeester. En heeft hij – zonder dat hij het zelf misschien door had – bijgedragen aan de ontwikkeling van het gepersonaliseerd leren. "Wanneer het lukt om het strakke, klassikale systeem te doorbreken, krijgt maatwerk in het onderwijs nóg meer vorm", besluit hij. "Soms moet je niet afwachten, maar gewoon doen. Een leuke uitdaging voor de volgende generatie."
