KAMPEREILAND – Het nieuwe boek ‘Hoe het Stil werd in de polder’ is vrijdag gepresenteerd in de Museumboerderij. Directeur Arie Slob van de IJsselacademie nam het eerste exemplaar in ontvangst uit de handen van schrijfster Baukelien Koopmans. Haar betovergrootvader Jan Hoekman schreef aan het einde van zijn aardse bestaan schriften vol over zijn leven op Kampereiland.
Baukelien slaagde er in deze mooie, soms ontroerende teksten, in de context van die tijd te plaatsen. Het resultaat? Een boek dat ons een uniek inkijkje geeft in de geschiedenis van Kampereiland, met hier en daar een glimp van het wereldtoneel.
Wereldoorlogen
Hoekman werd geboren in een periode waarin kindersterfte erg veel voorkwam en het leven vaak alles behalve over rozen ging. Tevens maakte hij zowel de Eerste als de Tweede Wereldoorlog mee. Zijn wieg stond in Mastenbroek, maar een groot deel van zijn leven speelde zich af op en rondom Kampereiland.
“Je gaat vanzelf van Hoekman houden”, aldus Slob, die daarmee de schrijfster impliciet een groot compliment maakte. De lezer komt namelijk heel dicht bij een persoon die in een heel ander tijdsgewricht leefde. Ofschoon Baukelien haar betovergrootvader typeerde als iemand met een vooruitziende blik. Hoekman constateerde na twee oorlogen en het wel en wee op zijn eigen Kampereiland dat de mens materialistisch en zelfzuchtig dreigde te worden. Nu, decennia later, zal niemand hem ongelijk durven geven vermoedt Baukelien. Slob noemt Hoekman intelligent alsook een man met een groot rechtvaardigheidsgevoel.
Epidemie in 1911
Dat laatste blijkt onder andere uit datgene dat hij schreef over de mond-en-klauwzeerepidemie van 1911. De veestapel van Hoekman wordt zwaar getroffen, de compensatie die hij daarvoor krijgt is niet wat hem was toegezegd. Tot drie keer toe besluit hij af te reizen naar Den Haag om de situatie voor te leggen aan toenmalig minister van Landbouw Nijverheid en Handel, Syb Talma. Slob: “Het wordt zo goed omschreven dat je het gevoel hebt naast Hoekman in de trein te zitten. Hij wordt niet gedreven door geld. Hoekman vindt het feit dat hem onrecht is aangedaan een veel belangrijker motief om helemaal naar Den Haag te reizen.”
Het goed op papier krijgen van deze memoires viel nog niet mee. Hoekman mocht dan zijn gezegend met een helder verstand en vermogen tot analyseren, hij kon ook behoorlijk uitweiden en daarbij niet altijd even gestructureerd te werk gaan. Baukelien genoot niettemin van het vele werk. Ze is blij met het eindresultaat: Een boek dat naast een levensverhaal van een bijzondere man, die ook nog eens over de nodige humor beschikte, een kroniek mag worden genoemd van Kampereiland.
Baukelien bedankte onder andere de IJsselacademie en de gemeenten Kampen en Zwartewaterland voor hun (financiële) steun. Woorden van dank waren er eveneens voor uitgeefster Jitske Kingma en algemeen directeur Bauke Hoekstra van BrugMedia die als eerste buiten haar eigen familie de waarde van deze geschiedenis inzag. Niet in de laatste plaats bedankte de schrijfster haar man en familie.
Haar moeder zorgde voor een verrassing door het woord te nemen. Zij vertelde over een oud spelletje, paaltje tikken. Bij dat spel moet je iemand tikken die jou dan een hand geeft, zodat je samen een ander kunt tikken. De groep tikkers wordt steeds groter, of valt uiteen in het tumult van het spel. Zo is het volgens Baukeliens moeder ook met dit soort verhalen. De rij mensen die het doorvertelt wordt steeds groter of valt uiteen. Baukelien heeft die lijn doorbroken door het op te schrijven. Niemand hoeft het meer door te vertellen en de geschiedenis gaat evenmin verloren, je kunt het gewoon gaan lezen.
Weekblad De Brug publiceert omtrent het boek ‘Hoe het stil werd in de polder’ een vierdelige serie. Daarvan volgen de komende maand nog twee afleveringen. Telkens wordt een fragment uit het boek door Baukelien zelf van commentaar voorzien. Het boek is vanaf nu te koop. ISBN: 978-90-8954-928-0.
