februariwind
als een lamgeslagen hobbelpaard in februariwind
aan weerszijden vastgeklonken
deinend tussen winkelpanden
worstelend in onbalans:
een ongemakkelijke pose,
stram en stijf, onelegant
tred onzeker, einde zoek
ik haal een groen geblokte theedoek
cirkelend langs oppervlak
van licht gebarsten keramiek;
nog geschikt om van te eten
weer naar buiten zuigt mijn blik
daar waar in asymmetrie
het groenige geïmpregneerde wangedrocht
met zich laat sollen,
zie hoe machteloos
als hangend tussen twee bewakers in
de weerloosheid de kerstversiering
nu echt lijkt te overvallen
en terecht
't is bijna lente
haal 'es weg
