Toen Rutte in 2017 de ‘hardwerkende Nederlander’ wilde belonen verlaagde hij de vermogensbelasting. Dit is de belasting die je betaalt over spaargeld boven de 30.000 euro. Een meevaller voor de rijke spaarders!
Maar rijkdom is niet zozeer het gevolg van hard werken. Archeologen ontdekten dat de kloof tussen rijk en arm al ontstond in de prehistorie. Door de uitvinding van de landbouw konden families zich op één plek vestigen en bezit opbouwen. De rondtrekkende nomaden konden dat niet. Als een familie eenmaal bezit had dan werd dit doorgeven aan de volgende generaties en zo groeide rijkdom en begon ongelijkheid.
De franse econoom Thomas Piketty beschreef hoe de rijken steeds rijker worden zonder dat zij daar iets voor hoeven te doen, het rendement op kapitaal stijgt namelijk sneller dan de economische groei. Dit komt omdat de belasting op vermogen lager is dan de belasting op arbeid. Rutte beloont dus niet de hardwerkende Nederlander maar vooral de rijke Nederlander. Piketty toont aan dat rijkdom geen keuze is, het is een kwestie van geluk hebben en geboren worden met een gouden lepel in de mond. Armoede daarentegen is een kwestie van pech en een slechte startpositie. Het aantal mensen dat in langdurige armoede leeft groeit en daar moeten we ons zorgen over maken! Als je arm bent sterf je eerder, ben je minder gezond en is de kans groot dat je kinderen ook arm zullen worden.
In Kampen gaat het goed en er is weer wat geld te verdelen, zo blijkt uit de begroting. Maar het college investeert niet in de langdurige armen. Dat was voor ons de reden om voor te stellen om de grens voor armoederegelingen te verhogen van 110% naar 120% van het sociaal minimum. Door deze verhoging komen ook werkenden met een laag inkomen of AOW’ers met een klein pensioentje in aanmerking voor ondersteuning. Het voorstel haalde het niet. Sommige partijen wilden geen steun geven omdat ze geloven dat de gemeente de grenzen niet strak hanteert of dat er zelfs helemaal geen grenzen zouden bestaan. Maar uit het antwoord van de wethouder blijkt dat er wel degelijk een richtlijn van 110% is. Logisch, anders zou er sprake zijn van willekeur. Dit antwoord sterkte ons in de opvatting dat het belangrijk is om de grens te verhogen. We willen een richtlijn van 120% met daarnaast het beloofde maatwerk. 120% is namelijk ruimhartiger en leidt ertoe dat er meer mensen geholpen kunnen worden. We blijven ons hiervoor inzetten!
