Op onze Facebookpagina berichtten we onlangs over het kunstwerk ‘De Onmisbare’ (te zien op deze pagina bij het artikel Station Kampen Zuid krijgt kunstwerk).
Het kunstwerk komt te staan op het plein voor de centrale ingang van Station Kampen Zuid. In 2017 heeft de commissie Kunstproject Station Zuid (in opdracht van de gemeente Kampen) een aantal kunstenaars gevraagd een monumentaal kunstobject te realiseren voor het station.
De kosten bedragen € 135.000. Dit wordt betaald uit de bouwexploitatie van Het Stationskwartier. Of het nu om een bedrag uit de bouwexploitatie gaat of niet, het blijft natuurlijk gemeenschapsgeld. De bestuursvoorzitter van GBK heeft hem al een bijnaam gegeven: ‘De Poedel’. Dat lijkt me de lading beter te dekken dan “De Onmisbare”. Anderen zien er trouwens een stapel Kamper uien in. De meningen zijn wel sterk verdeeld.
Bron van ons bestaan
Het kunstwerk moest een link hebben met het station. De kunstenaar moest zich laten inspireren door de thema’s als vervoer, mensen, beweging en verbinding tussen oud en nieuw Kampen. Ik weet niet of er een reiziger of buurtbewoner is die dit werk ziet als ‘een verbinding tussen de mens, beweging en vooruitgang, verwijzend naar de bron van ons bestaan’. Ikzelf zie geen enkel thema terug maar ik heb er dan ook geen verstand van. Kunstenaar Joep van Lieshout wel. Tijdens een interview in Cultuurmarketing is hij heel duidelijk: “Ik maak uitsluitend kunst waar niemand op zit te wachten.” Oh, nou ja, dan is dat in ieder geval duidelijk.
Participeren
Waarom dit niet aanvliegen met omwonenden? Zij wonen in de buurt en moeten er tegenaan kijken. De straten in de wijk zijn vernoemd naar treintypes: de Wadloper, Blauwe Engel of Sprinter. Allemaal ‘treinnamen’. Je had daarnaast ook kunnen kiezen voor andere 'spoorwegdingen' als oude seinen of bewegende bovenleidingmasten. Dan spreekt het “Stationskwartier” ook meer tot de verbeelding. Als het aan GBK ligt maakt de commissie in de toekomst een voorselectie en mogen de omwonenden beslissen.
Nieuwbouw Koningin Emmaschool
In de afgelopen commissievergadering Inwoners stond de vervangende nieuwbouw van de Koningin Emmaschool op de agenda. Deze staat al op de rol sinds 2017. Er is een forse vertraging in de planning opgetreden en daardoor ook veel hogere kosten. We moeten de portemonnee weer trekken: er bleken vleermuizen te wonen en een olietank in de grond te zitten. Niet door een fout van de gemeente maar de school had bij de aanbesteding met sommige zaken geen rekening gehouden. Door de vertraging en meerwerk moet er nog eens ruim vijf ton bij. De raad is niet blij. Het college ook niet. Maar de wet schrijft voor dat we moeten betalen. We hebben geen keuze. Dat het anders moet, mag duidelijk zijn en daar was iedereen het ook wel over eens.
Buren zagen ze vliegen
In de toekomst zou een rondje door de buurt geen kwaad kunnen. Want achteraf bleek dat omwonenden vleermuizen hadden zien vliegen. Maar ook die olietank kan toch geen verrassing geweest zijn? Vroeger werd er op olie gestookt. En toen men over ging op gas bleven veel tanks in de grond. Laten we er (na de Koningin Emmaschool) vanuit gaan dat alle scholen, die ge-/verbouwd moeten worden, zeg van voor 1980, een olietank in de grond hebben en dat in die scholen vleermuizen wonen. Dan kan het alleen maar meevallen als dat niet het geval blijkt te zijn. Dan komen we in ieder geval niet meer voor verrassingen te staan.
GBK heeft er voor gepleit om een checklist op te stellen en die te gebruiken bij toekomstige verbouwingen. De raad zal sowieso akkoord gaan met de verhoging en dan kunnen de juffen, meesters en leerlingen uitkijken naar een nieuw en toekomstbestendig onderkomen. En dat is mooi.
