(door Marcel Kalter)
Met een ruggengraat als een nat vloeitje is het mij vorig jaar weer niet gelukt om zomervakantieproof te worden. Zonder hulp gaat me dat ook drie keer lukken: nu niet, dan niet en nooit niet. Een drastisch dieet moest er bij mijn vriendin en mij voor zorgen dat de vakantiefoto’s van tweeduizend zestien straks zonder enige vorm van schaamte aan iedereen kunnen worden getoond. Bij een bedrijf in Kampen hebben wij een perfect bij ons passende afslankkuur gevonden.
Tijdens de familiedag van IJVV op elf juni zat ik op een bankje tussen twee corpulente mannen, die mij vroegen waarom ik in vredesnaam moest afvallen. Ik was op dat moment al tien kilo kwijt. Ik gaf aan dat het eraan ligt met wie je je eigen lichaam vergelijkt en hoe je er graag uit wilt zien. We kwamen met z’n drieën tot de conclusie dat zij allebei nog wel wat kilootjes kunnen lozen, maar dat het belangrijkste is dat je vooral lekker in je vel zit.
In het begin was het wennen. We mochten elke dag drie zakjes van het dieet en moesten minimaal tweeënhalve liter water drinken. De keus bestaat uit pap, shakes en soep. Omdat je de eerste week niet weet hoe alles smaakt, neem je van elke smaak twee zakjes mee. En dan blijkt dat sommige ‘gerechten’ werkelijk niet te pruimen zijn. Ik had mijn hele leven nog nooit een tomatensoep geproefd, die niet goed eetbaar was. Totdat ik een hap nam van de soep met tomatensmaak van ons dieet. De tweede portie heb ik met de neus dichtgeknepen opgegeten en daarbij kon ik kotsneigingen nauwelijks onderdrukken. Vanaf de tweede week weet je wat je lekker vindt en is het goed te doen.
Omdat je veel minder calorieën tot je neemt, dan voor een volwassene gebruikelijk is, vliegen de kilo’s er letterlijk af. Ik ben in zeven weken tijd ongeveer veertien kilo afgevallen. Dat is mooi meegenomen, maar zoals altijd heeft elk voordeel ook z’n nadelen. Ik had in de tweede week zo’n honger, dat ik tegen mijn vriendin zei dat ik waarschijnlijk meer honger had dan de gemiddelde Ethiopiër. Grote onzin natuurlijk, maar het gevoel in mijn hele lijf had niets meer met stevige ‘trek’ te maken. En normaal gesproken kan ik goed naar de wc. De spanning op het juiste gat wordt direct vertaald naar een vlekkeloze lozing in de pot. Maar dit dieet leidt tot verstoppingen. De inhoud van de zakjes wordt door de darmen omgezet in een soort straatklinkers. Daarvoor is de achteruitgang van een lichaam niet gemaakt. Ik moest zelfs naar de apotheek om een laxerend middel te halen. Daarmee is dit nadeel zo geëlimineerd. Een ander nadeel is dat mijn over het algemeen leuke nachtelijke dromen soms plaatsmaakten voor dromen over eten.
Ik heb één advies aan mensen, die binnen een paar weken drastisch willen afvallen. Als je zoiets gaat doen, doe het dan met iemand samen. Anders is de kans heel groot dat je de eindstreep niet haalt. De verleidingen in onze maatschappij zijn simpelweg te groot. Kijk op straat maar eens om je heen wat iedereen naar binnen werkt. Als je erop gaat letten, is het werkelijk niet te geloven. Wij zijn de afgelopen weken onder begeleiding weer teruggebracht naar een normaal eetpatroon. Ik ben nu rond de tachtig kilo, schoon aan de haak. Het is de kunst dit de komende jaren vast te houden. Natuurlijk mag ik af en toe een vette hap. Maar de lange lummel speciaal verruil ik vanaf nu toch voor een frikandel speciaal. Over een paar weken eerst meer eens flaneren langs de Spaanse Costa. Ik ben er klaar voor. Meer dan ooit…
