Roddelen is van alle tijden. In mijn pubertijd was dat al zo. Als je aan het begin van de Burgemeester van Engelenweg met een meisje had gezoend, dan was je aan het eind van diezelfde weg met haar ‘tot het gaatje’ gegaan. Mensen vinden het heerlijk om verhalen wat aan te dikken. Zowel de verteller als de luisteraar zijn gek op smeuïge en zoetsappige berichten. Er zijn zelfs weekbladen met de laatste geruchten van bekende Nederlanders uit het roddelcircuit, die als zoete broodjes over de toonbank gaan.
Waar rook is, is vuur. Dat is een feit. Maar om dan direct indianenverhalen de wereld in te knallen, gaat mij wat te ver. Vroeger deed ik wel mee aan het geouwehoer over anderen, maar daarvan heb ik bewust afstand genomen. De spannende verhalen binnen de gemeente Kampen over scheidingen en overspel bereiken mij dan ook vaak pas als iedereen al op de hoogte is.
Socrates
Mijn vriendin kwam laatst uit de kerk met een mooie boodschap van de dominee over roddelen. Volgens mij was zijn preek gebaseerd op de handelwijze van de Griekse filosoof Socrates. Een kennis van Socrates wilde hem eens iets vertellen over een van zijn studenten. ‘Wacht even,’ antwoordde Socrates, ‘voordat je verder gaat om met mij over een van mijn studenten te praten, wil ik even een kleine test met je doen door drie vragen te stellen. Op de eerste plaats wil ik graag van je weten of je zeker weet dat hetgeen je me gaat vertellen echt waar is.’ ‘Ehh… nee,’ zei de kennis, ‘eigenlijk hoorde ik het net en ik dacht…’ ‘Goed,’ zei Socrates, ‘dus je weet niet zeker of het waar is? Is dat wat je me over mijn student gaat vertellen iets goeds?’ ‘Nee, juist het tegendeel…,’ was het antwoord. ‘Dus,’ ging Socrates verder ‘je wilt me iets slechts over iemand vertellen, terwijl je niet zeker weet of het waar is. Daarom heb ik nog een derde vraag voor je. Is hetgeen je wilt vertellen op de een of andere manier nuttig voor mij?’ ‘Ehh… nee niet echt,’ gaf de kennis aan. ‘Waarom zou je me het dan moeten vertellen?’ vroeg Socrates. Hij vervolgde zijn weg, de kennis verslagen achterlatend.
Edwin Evers
Ik luister elke ochtend naar Edwin Evers op Radio 538. Tijdens de ochtendshow worden bekende Nederlanders regelmatig op de hak genomen. Zijn sidekicks Niels en Rick hebben vaak een stellige mening en uiten die ook. Dat zorgt ervoor dat de lachspieren van de luisteraars worden getraind. Edwin Evers is altijd degene, die hun stellige mening probeert af te vlakken als niet zeker is of de waarheid wordt verteld. Je merkt aan alles dat hij niet wil roddelen en alleen feiten wil benoemen. Je hoort hem ook heel vaak zeggen: ‘Laten we ons er niet mee bemoeien, ze moeten het allemaal maar lekker uitzoeken. Als we alle ins en outs niet kennen, kunnen we er ook niet over oordelen.’ En daarmee slaat hij de spijker op z’n kop.
Roddelen kunnen we niet stoppen. Dat zal altijd blijven. Je kunt jezelf wel de drie eerdergenoemde vragen stellen voordat je iets over iemand anders gaat doorvertellen. Wat mij betreft mag je trouwens altijd over een ander praten uit zorgzaamheid. Om een ander, die in een lastige situatie is beland, te helpen. En ben je zelf toch een keer het slachtoffer van een nare roddel, dan moet je maar zo denken: ze kunnen beter over je lullen, dan van je vreten…
