ZWOLLE (JPZ) – De 49-jarige W.T. uit IJsselmuiden is ook in hoger beroep veroordeeld voor een poging tot toebrengen van zwaar lichamelijk letsel bij haar man. Ze diende hem insuline toe “om zelf rust te krijgen”, zei ze eerder. Ze kreeg 2 jaar cel waarvan 8 maanden voorwaardelijk opgelegd.
Dat bleek woensdag uit het arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. De straf is gelijk aan de celstraf die de rechtbank haar in 2017 oplegde. Zij en haar man verkeerden al langer in een huwelijkscrisis. De vrouw was het zat dat haar man altijd maar aan de telefoon bezig was met het versturen van berichten aan zijn vriendin. Ze las een nieuwsbericht over een vader die zijn kind insuline had ingespoten. Het kind was vervolgens een paar dagen de weg kwijt. Zo kwam zij op het idee, vertelde ze het gerechtshof. Via haar werk bij zorgcentrum De Vijverhof had ze toegang tot medicatie. Ze nam drie insulinepennen mee naar huis en in de nacht van zaterdag 20 op zondag 21 november 2014 werd ze tegen 2 uur in de nacht wakker. Ze stapte uit bed, pakte een van drie insulinepennen, draaide deze om een dosis vast te stellen en diende het haar man toe. De volgende dag was hij inderdaad wat moe. In de nacht van zondag op maandag zakte de man weg. De volgende ochtend kreeg ze hem niet meer wakker. Ze belde de ambulance, maar verzweeg dat ze haar man insuline had toegediend. De man zou zelfs korte tijd in coma hebben gelegen. Ze dacht niet dat het aan de insuline lag.
Het feit was haar ten laste gelegd als een poging moord. De rechtbank in Zwolle vond niet bewezen dat het hier om een potentieel dodelijke injectie ging. Ze kwam daarom uit op een poging tot toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. T. ging hiertegen in beroep. Volgens haar raadsman handelde ze in een opwelling. Ze diende slechts een kleine hoeveelheid insuline toe en ze wist dat het effect daarvan niet groot zou zijn. “Door het toedienen van een kleine hoeveelheid insuline wist verdachte dat het effect niet groot zou zijn. Haar intentie was slechts het versuffen van aangever.” Ook was er sprake van psychische overmacht, meende de advocaat, door de dwang die haar man haar oplegde.
De advocaat-generaal (de officier van justitie hij het hof) meende dat het slachtoffer door de insuline blijvend hersenletsel kon oplopen. En dat staat gelijk aan een poging tot toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Dat T. maar zes eenheden insuline toegediend had, is door een deskundige weerlegd, stelde het gerechtshof. De glucosewaarde in het bloed van het slachtoffer was daarvoor 29 uur na toediening te hoog voor. Het hof meent net als het Openbaar Ministerie dat het toedienen van insuline, zeker in grote hoeveelheden, zwaar lichamelijk letsel kan opleveren. Van enige dwang door haar man is niets gebleken.
