(door Michiel Satink)
KAMPEN Betonson moet de tientallen ontslagen werknemers van de fabriek in Kampen alsnog een ontslagvergoeding betalen. Het Brabantse bedrijf had betalingen opgeschort, maar is door de rechter op de vingers getikt.
De zaak, waarin de rechtbank in Eindhoven eind vorig jaar uitspraak deed, kent een lange voorgeschiedenis. Begin 2013 werd het de werknemers van de Betonson-fabriek in Kampen duidelijk dat tientallen banen op de tocht lagen. De directie vroeg de werknemers akoord te gaan met een ontslagvergoeding die tweederde lager lag dan eerder met de bonden was afgesproken. Tijdens een bijeenkomst met werknemers van de fabriek in Kampen in februari 2013 legde de ervaren vakbondsbestuurder Piet Jansen (FNV) de mensen drie opties voor: het voorstel tekenen, actie voeren of naar de rechter. Enkele werknemers waren woedend op de directie vanwege het voorstel. Niet tekenen!, werd geroepen, we hebben recht op dat geld. Het werd uiteindelijk die laatste stap.
De ontslagvergoeding van 0,7 die in het sociaal plan van Betonson vermeld staat, werkt als volgt: het aantal dienstjaren maal het maandsalaris maal de correctiefactor (in dit geval 0,70) levert de vergoeding op. Het aantal dienstjaren telt wel gewogen: de eerste paar jaar tellen minder mee dan latere dienstjaren. De vergoeding die de directie voorstelde was 0,25 en is werd later 0,2. Absurd laag, volgens vakbonden FNV Bondgenoten en De Unie. Tot nu toe wilde de directie van Betonson niet reageren op de reden van die verlaging. Uit de rechtszitting bleek wel waarom de directie die stap zette. Volgens het bedrijf weigerden de bonden serieus overleg door vast te houden aan betaling van de eerder overeengekomen vergoeding, zonder dat ze de financiële gegevens van het bedrijf wilden bestuderen. De bonden stelden wel voor dat Betonson de verplichting verspreid mocht betalen. Daarmee staat volgens de kantonrechter vast dat de bonden wel degelijk hebben voldaan aan de verplichting tot serieus overleg. Vast staat dat Betonson dit voorstel van de bonden meteen heeft afgewezen, niet verder heeft onderhandeld en vervolgens eenzijdig het sociaal plan heeft gewijzigd door lagere vergoedingen aan te bieden aan de betrokken werknemers, aldus de rechter.
Ook werden cijfers gepresenteerd die aangaven in welk zwaar weer Betonson zich begaf. In 2010 had Betonson nog een eigen vermogen van 5 miljoen euro. In 2011 was de kasstroom uit activiteiten van Betonson en dochterbedrijven 4,1 miljoen euro negatief. Het moederbedrijf van Betonson kende dat jaar een negatief resultaat van 12,5 miljoen euro. Deze cijfers moesten aangeven dat Betonson zich niet gehouden achtte aan de afgesproken vergoeding. In 2012 was er beduidend minder vraag naar producten van het bedrijf, de prijzen stonden verder onder druk en de enorme verliezen waren niet langer te financieren. Door het doorvoeren van reorganisaties moest een faillissement voorkomen worden. Bedrijfseconomisch gezien is het niet langer verantwoord de vergoedingen te betalen, aldus het bedrijf.
Volgens de bonden geven deze cijfers juist aan dat het al slecht ging met Betonson toen de ontslagvergoeding van 0,7 werd vastgesteld. Het had tegen deze achtergrond voor de hand gelegen dat Betonson in het sociaal plan zou hebben bedongen dat in dat geval de vergoeding naar beneden zou worden bijgesteld, staat in het vonnis. Het bedrijf had dit echter niet bedongen. De kantonrechter oordeelde dan ook dat Betonson zich moet houden aan de afgesproken ontslagvergoedingen voor de circa honderd oud-werknemers van de fabriek in Kampen. Volgens FNV Bondgenoten kan die vergoeding voor werknemers met langere dienstverbanden in de tienduizenden euro's lopen. Betonson moet eind februari de vergoedingen overgemaakt hebben.
Ontslagen werknemers Betonson krijgen vergoeding
