Jong geleerd is oud gedaan. En al jong bepaalt het je leven. Klokkijken. Een kind leert het vaak al onbewust. Die vaardigheid blijft tot op hoge leeftijd cruciaal. De klok stuurt voortdurend ons leven. De lengte van een werkdag wordt bepaald door wet- en werkgever. De dag in zijn geheel wordt van oudsher gestuurd door de natuur. Mag de natuur ons heden ten dage echter nog wekken?
Op de camping denken we even de tijd los te kunnen laten. Maar voor je het weet klinkt toch weer de vraag ”Hoe laat gaan we eten?” Tijd is een begrip dat altijd al heeft bestaan. De oude Grieken en Romeinen vingen aan de tijd te vangen in zonnewijzers. Tegenwoordig is de tijd uiterst precies gevangen met de atoomklok. Tot in vele cijfers achter de komma heeft die de astronomische tijdhantering vervangen. Deze was gestoeld op wenteling van aarde en zon oftewel de natuur. Eén natuurlijke klok blijft overeind en dat is de biologische klok. Daar kunnen we zelfs in een voortjakkerende economie niet omheen. Wie genoeg tijd heeft aan een etmaal, is niet van deze tijd. Je moet tenminste beleven dat 24 uur in een etmaal tekort schieten. Met deze aanslag op de biologische klok heeft de één minder moeite dan de ander. De persoonlijke beleving van tijd en biologische klok kan intermenselijk conflicteren en dan wordt ons samenleven beproefd. Kunnen we ook buiten de kerk en na Bevrijdingsdag nog verdraagzaamheid en tolerantie opbrengen?
In Brunnepe was ophef ontstaan over een haan – zo ver zijn we tegenwoordig van de natuur verwijderd volgens zijn baasje. Veel wijkbewoners hadden de aanwezigheid in hun nabijheid van een landbouwhuisdier nog niet door of hinderde het niet. Ze werden erop geattendeerd door een televisiezender in Amsterdam die er wel lucht van had gekregen, ondanks de grote afstand - getipt door een attente buurtbewoner die de haan wilde verdrijven uit de volkswijk. Een Randstedeling hoef je dat maar één keer te zeggen. Motorgeronk en stadsherrie zoals sirenes is wat ons mag storen, geen hondengeblaf, kattengejank of hanengekraai. De geslachtofferde haan is ondergedoken want zoveel media-aandacht gaat je niet in de koude veren zitten. Zou 'ie nog boven het vliegtuiglawaai uitkomen? Die aanstonds ons aanvliegende geluidshinder valt binnen de opgelegde geaccepteerde norm. Door de eenmansactie tegen de haan lijkt de tolerantie in Brunnepe tanende. Stef Ekkel had daar al rekening mee gehouden bij de verbouwing van De Woonboot. Door de goede geluidsisolatie zul je helaas niet zijn prachtige nieuwe single over de Noordweg horen schallen: "Als ze lacht". Menigeen zou dan het lachen vergaan. Ofschoon het bij Brunnepe hoort, zoals ook het hanengekraai volgens sommigen. Straks wordt Brunnepe net zo'n dooie wijk als het Onderdijks of het Stationskwartier.
Onze burgervader suggereerde om voor asielzoekers de bewegingsruimte in te perken - met een avondklok. Met die term sloot ’ie voor sommige vluchtelingen aan op hun belevingswereld maar dat was onzorgvuldig gekozen en natuurlijk niet politiek correct. Heel politiek correct Nederland viel over hem heen. Alvorens Brunnepe de landelijke media haalt, lukte dat onze Bort al voor Kampen. In de consternatie vergat hij om als haantje de voorste zijn stokpaardje te berijden en via de landelijke media de Hanzedagen te verkopen. Als de haan op de Buitenkerk volgende maand nog steeds ontbreekt, stelt Prikje voor om een klok op de torenspits te plaatsen. Voor de Hanzedagen zal geen avondklok gelden en zal zelfs de zondag onteerd worden. In zijn openbare functie moet de burgemeester 24u/dg op zijn woorden letten. In plaats van een avondklok op het AZC, had hij beter kunnen praten over voor het AZC beperkte openingstijden.
Mister M
Contact: Krabbels@MrM.nl
Of (archief in eigen beheer):
http://www.Facebook.com/gekrabbel
Corry | maandag 8 mei 2017 22:17