Elk jaar speelt het weer op. Steekt de plaag weer de kop op. Letterlijk en figuurlijk. Tijdens het schooljaar hoofdluis in de haardossen van onze kindertjes. In de lente bladluis op onze mooie bloemen en planten. Vanuit preventief oogpunt kun je er proactief naar op zoek gaan. Dat doet ook onze Bort.
Logische plaats van samenkomst was natuurlijk mediastad Hilversum, om precies te zijn het monumentale raadhuis aldaar. Op uitnodiging van het programma Lokale Democratie in Beweging werd er gediscussieerd over de rol van de lokale media in de lokale democratie. Het thema lijkt aan de lokale media zelf voorbij gegaan te zijn want veel aandacht is er in het lokale nieuws niet aan geschonken.
De meeste wethouders en raadsleden blijken veel belang te hechten aan onafhankelijke lokale en regionale media. Pieter Broertjes, als burgemeester van Hilversum de gastheer van de avond, stelde dat "journalistiek een waarborg is voor de democratie". We hebben deze week op Bevrijdingsdag mogen herdenken dat wij in Nederland in een relatieve democratie en in relatieve vrijheid leven. Natuurlijk zijn wij daarmee geprezen ten opzichte van sommige andere landen. Laten we echter niet de vele onvrijheden verdringen die we in de praktijk ervaren. Echt onszelf zijn is lastig door sociale en maatschappelijke verplichtingen en rollen. Daarnaast leven we in een toenemend verstikkend web van wetten en regels en worden er vanuit overheidswege meer en meer zaken opgedrongen als verplichte (toenemende) belastingen en accijns, verplichte verzekeringen, verplichte keuringen, verplichte inentingen, verplichte administratie enzovoorts.
Een ander versluierend overheidsconcept aan ons gemeentelijk regeringsfront is het begrip Kamper Kracht. Hiermee wordt gedoeld op eigen initiatieven vanuit de bevolking ter verbetering van de leefomgeving of andere maatschappelijke betrokkenheid. Dergelijke daadkracht van de burger is lovenswaardig en er zijn al diverse mooie acties ondernomen. Je kunt het echter ook zien als een afschuiven van overheidstaken. De overheid wil minder en minder voor ons zorgen en het meer en meer aan onszelf overlaten. Dat klinkt als een mooie vrijheid maar de praktijk is weerbarstig. Niet iedereen redt het alleen en willen we dat wel? Uiteindelijk blijft de mens een sociaal wezen. Bovendien zijn er overkoepelende zaken waarbij een tenminste sturende rol van de overheid gewenst is. Zij gaat bijvoorbeeld over de openbare ruimte en collectieve voorzieningen. Overleg met de burger en vooral luisteren naar hem en haar is natuurlijk wel gewenst. We moeten noch doorslaan naar het één noch doorslaan naar het ander.
Vorige week heeft de Geert van Woustraat een feestelijke dag georganiseerd om haar imago op te krikken en de vernieuwde speeltuin te openen. Dit initiatief is onder de noemer Kamper Kracht te scharen en bij de renovatie van de speeltuin lijkt daaraan gedacht te zijn. De nieuwe glijbaan is passend in de kleuren van Kamper Kracht gegoten! Daarnaast zit er nog veel meer symboliek in het onschuldige plaatje van roetsjende kinderen. Bovenaan de glijbaan zijn we nog samen en hebben we mekaar eventueel geholpen daar te komen welkom in onze Nederlandse zorgsamenleving. Maar dan begint de korte maar snelle afdaling. Binnen een mum van tijd zijn we afgegleden, zonder iemand naast ons en we komen in ons eentje beneden. Met een beetje geluk wacht iemand ons daarop maar we eindigen sowieso eenzaam op de grond welkom in de Amerikaanse cultuur.
Om deze uitwassen tegen te gaan, kan vrije journalistiek een waarborg zijn. Deze vrijheid moet echter niet misbruikt worden ter legitimatie van eigen handelen. Zoals bijvoorbeeld in de context van de Raadszaal in het Kamper stadhuis: Zo, we hebben nu geluisterd naar de oppositie. Ze heeft haar stem mogen laten horen en nu gaan we toch lekker doen wat we zelf willen. Een eventuele gang naar de rechter hoeft ons niet te deren want zelfs de Raad van State kunnen we in de praktijk negeren.
Door deze spelletjes en andere ontwikkelingen staat de maatschappelijke rol van de journalistiek als controlerende stem van de overheid onder toenemende druk. Hans Laroes, voormalig hoofdredacteur van het NOS Journaal, leidde de bijeenkomst in het Raadhuis van Hilversum. Hij vroeg zich af hoe het ervoor staat met de waakhond in de regio. Onze burgervader sluit zich aan bij die vraag. Dat verklaart waarom onze kaalhoofdige Bort met gebrek aan een kapsel toch op zoek is naar luizen. Hij is op zoek naar de luis in de pels!
Mister M
Contact: Krabbels@MrM.nl
Of (archief in eigen beheer):
http://www.Facebook.com/gekrabbel
