Het kan vriezen en het kan dooien. Dat geldt voor veel in het leven. Zo ook voor het weer waar deze uitdrukking niet voor niets vandaan komt. Maar ofschoon het weer ook nu in juni nog wel eens sterk wisselt, zitten we nu toch echt in een tijd van ontdooiing. De deze maand meteorologisch gestarte zomer warmt ons op, evenals de aankomende vakantieperiode, maar vorst ligt overal op de loer.
Een enkeling is al op vakantie geweest om de horde voor te zijn. Of omdat het anders niet lukt om vaker per jaar op vakantie te gaan. In het Stadspark wordt de schoolvakantie over een paar weken afgetrapt met de Stadscamping. Een prijzenswaardig initiatief voor hen die niet eens één keer per jaar op vakantie kunnen. De korte kampeervakantie is financieel heel laagdrempelig voor gezinnen en dat is hard nodig. De inkomensverschillen nemen in Nederland hand over hand toe en zij die geprezen zijn met (betaald) werk lijken angstvallig hun stek te bewaken waardoor er geen doorstroom plaats vindt. Geen dooi maar onwrikbare bevriezing dus.
Beweging zit er wel in de opkomst van sociale initiatieven, van praktische ondersteuning tot vermaak en voeding. Niemand hoeft echt op een houtje te bijten en voor hen die dat toch wensen, is er zoethout uitgevonden. De acties om de armoedige medemens te laven en te spijzen komen voort uit de koker van zowel particulieren als organisaties, zoals het Leger des Heils. Ook professionals storten zich op de nieuwe dienstensector die door de scheve welvaart ontstaat. Een welvaart zo scheef als de Toren van Pisa of ons oude stadhuis. De toren van de Buitenkerk is in 2009 weer recht gezet maar een dergelijke vlak gestreken situatie zal voor onze welvaart een idylle blijven – en dan praten we alleen nog maar over onze binnenlandse situatie. In Den Haag wordt getracht inkomensexcessen een beetje in bedwang te houden met de Balkenendenorm. Aan de onderkant wordt gepoogd om het beeld van een sociale maatschappij overeind te houden met een scala aan regelingen - werkgelegenheid voor bedenkers, uitvoerders en controleurs. Een structurele oplossing voor deze lappendeken zou het basisinkomen zijn maar dat is veel te links en revolutionair voor de elite die aan de macht is. Geen dooi maar kille bevriezing dus.
Ook tussen onze gemeente en hogere overheden lijkt het eerder te vriezen dan te dooien. Bij het ruïneren van ons grondgebied, tussen Kamperstraatweg en de wateren voor Flevoland, negeert de provincie de gevolgen voor de Kamper burgerij, die niets anders rest dan lijdzaam toezien. Eerder al had onze provincie bedacht onze gemeente te dwarsbomen door het Kamper lijntje straks net voor de Hanzedagen uit te rangeren. Onze Stadsbrug is uitverkoren als experimenteel pijnpunt voor een op het provinciehuis bedacht verkeersproject, dat afgelopen maandag gestart is. Als we niet braaf meewerkten met het afknijpen, werd er gedreigd met tonnen aan financiële sancties. Daarnaast werd kort geleden onze gemeentelijke ICT-voorziening plat gelegd omdat het provinciale datacenter een proefkonijn nodig had. Tenslotte gaat het rijk achter de provincie staan om ons onze plaats te wijzen want we moeten maar volstaan met de huidige enkelbaansautoweg. Zouden ze in de kantine van het provinciehuis veel lachen om onze burgemeester en wethouders die ze laten roepen tegen dovemansoren?
Zo wordt het dictatoriale regime vanuit Europa getransponeerd naar onze binnenlandse overheden. Daar is geen vorst in de zomer voor nodig. Evenmin een klimaatverandering. De hoogwatergeul kwam er toch wel en ligt er inmiddels bijna. Om ons letterlijk en figuurlijk ingesnoerd te houden. Op naar de vakantie – in betere en warmere oorden.
Mister M
Contact: Krabbels@MrM.nlOf (archief in eigen beheer):
http://www.Facebook.com/gekrabbel
