Ons gevoel van nationale eenheid wordt dezer dagen flink gestimuleerd. Afgelopen week mochten we allemaal de verjaardag van onze koning meevieren en deze week mocht het ganse volk de nationale herdenking en bevrijding meevieren. Waar gaat het ook alweer over? Oja, dat wij in Nederland de vrijheid hebben om een eigen godsdienstoorlog te voeren.
Het valt niet mee om meer dan zeventig jaar na dato (ruim twee generaties verder!) je nog te herinneren waar we op 4 en 5 mei bij stilstaan. Als voormalig voorzitter van onze nationale regering, voelt Gerdi Verbeet, nu als voorzitter van het Nationaal Comité, precies aan waar de schoen wringt. Op duizenden basisscholen is aan leerlingen van groep 7 een Denkboek uitgedeeld waarmee ze konden leren wat herdenken, vieren en herinneren in Nederland behelst. Volwassen werden tijdens de kranslegging onderwezen en heropgevoed via grote schermen op de Dam. De vieringen op 4 en 5 mei draaien tenslotte niet meer alleen om de gebeurtenissen in WO II. Tegenwoordig moeten we die twee meidagen hard jubelen over onze vrijheid - waarmee de relativiteit daarvan verbloemd wordt. Elders is het inderdaad soms nog slechter en een vergelijking daarmee versterkt doeltreffend de al dan niet gedirigeerde juichstemming.
Zo mogen we ons verheugen in persvrijheid – zolang er geen adverteerders of lezers voor het hoofd gestoten worden. En zo mogen we ons kiesrecht appreciëren - waardoor echter kinderen van 18 jaar en ouder in het parlement zitting kunnen nemen. Eén uit de kluiten gegroeide schoolklas, dat koste wat het kost haar gelijk wil halen, stamt uit 1966. Democratisch als die pubers op leeftijd zogenaamd zijn, willen ze het volk opleggen hun christelijk geloof achter de voordeur te beleven. Alles en iedereen moet overal zeven dagen per los kunnen gaan waarmee we ruw onze christelijke wortels zouden doorsnijden. De GGZ zal er wel bij varen. Adepten van D66 zouden eens via grote schermen onderwezen moeten worden over onze nationale geschiedenis – die verder teruggaat dan WO II.
Het is maar de vraag of het haalbare kaart is wat D66 met haar gejengel wil bereiken. Ons geloof is een fundamentele emotie. Het bestaan van God zit diepgeworteld in de mensheid al verschilt de beleving sterk van mens tot mens en van natie tot natie. Evenzo is seks een fundamentele emotie. Doch van oudsher bleef seks achter de voordeur tot die voordeur werd ingetrapt in de jaren zestig van de vorige eeuw. Desalniettemin beleven de meeste mensen seks nog steeds als iets dat toch achter de voordeur moet blijven. Zou in omgekeerde richting dan wel ons christelijk geloof zich uit de buitenwereld laten verdringen? In de tunnelvisie van D66 worden andere religies niet bestreden en daarmee geeft ze bijvoorbeeld de islam wel alle ruimte. De islamisering krijgt zo ongemerkt een steuntje in de rug. Wilders wordt bovendien niet serieus genomen dus jihadisten lachen in hun vuistje, hoewel zij doorgaans niet van de subtiele aanpak en verovering zijn.
Terwijl Google en Europa ons steeds meer in hun macht krijgen, hebben wij onze bevrijding van de Duitsers in de vorige eeuw weer herdacht. Wars van de nieuwe overheersingen die op de loer liggen. Daarmee krijgt de bevrijding een benauwend karakter. ”Laten wij wars van deze sombere gedachten de zon op gaan zoeken”, dachten we. We gingen lekker aan de IJssel zitten, in het parkje aan de De la Sablonièrekade. ”Hé, wat doet die witte zuil hier? Oh nee, daar komt de feestende menigte al aan”. Sommigen met het Denkboek van Verbeet in de hand. Dat zullen ongetwijfeld D66’ers zijn. Ze mochten zich eens vergissen in hun tolerantie en historisch besef!
Mister M
Contact:
Krabbels@MrM.nl
Of (archief in eigen beheer):
http://www.Facebook.com/gekrabbel
