KAMPEN - Zelf zingen Bennie en Janna Albers al jarenlang in een koor. Ze zijn nu een offensief begonnen om meer mensen aan het zingen te krijgen. Het vizier is met name gericht op de Kamper mannen.
Bijzonder is dat de twee niet een pleidooi houden voor één bepaald koor. Bennie Albers: “Zelf zingen we bij koor ‘Een nieuw lied’ uit Oldebroek dat staat onder leiding van Wim Magré. Dat koor kan nog best wat tenoren en bassen gebruiken. Daar is het ons echter niet om te doen. We zouden graag zien dat mannen zich aanmelden bij een van de vele koren die Kampen rijk is. Nu het zangseizoen weer is begonnen, is het een mooi moment om daar aandacht voor te vragen.”
Waarom mannen moeilijk te strikken zijn door een koor – bijna elk koor kan dat beamen volgens het stel – blijft gissen. Een vermoeden heeft Janna Albers wel. “Ik denk dat vrouwen iets meer durven. Mannen denken al snel dat ze niet kunnen zingen. Ten onrechte, want met een beetje oefening kan je vaak veel meer dan je denkt.”
Zingen als medicijn
Het pleidooi om meer mensen aan het zingen te krijgen (vrouwen zijn en blijven uiteraard ook meer dan welkom) heeft nog een andere reden. Zingen is gezond. Het wetenschappelijk bewijs ligt er benadrukken Bennie en Janna Albers. Graag wijzen ze in dat verband op een artikel dat is gepubliceerd in een Nederlandstalige krant uit Benidorm voor Hollanders die overwinteren in de Spaanse badplaats. Een groep waar ze zelf ook toe behoren. Uit het artikel blijkt dat zingen de gevolgen van de ouderdom kan remmen, dat het goed is voor het immuunsysteem en stress reduceert.
Gedachten loslaten
Zelf merkt Janna Albers dat je tijdens het zingen je gedachten even helemaal kunt loslaten. Bennie Albers ervaart telkens weer hoe leuk het is om deel uit te maken van een groep zangers. “Je leert elkaar naar verloop van tijd kennen. Dat sociale aspect is heel prettig.”
Soms levert het ook mooie verhalen op. De Kampenaar bewaart tal van herinneringen aan uitstapjes met de koren waarvan hij lid is geweest. Het bracht hem in steden als Londen, Parijs, Berlijn, Wenen en Praag. In Parijs maakten ze een staking mee van het openbaar vervoer. De koorleden moesten vervolgens lopend van kerk naar kerk. Dat je in Frankrijk lekker kunt eten, is een bekend gegeven. Toch gaat die vlieger niet altijd op. De couscous die ze in Parijs kregen voorgeschoteld tijdens een groepsdiner viel niet helemaal lekker. Janna Albers: “Het was echt niet te eten. De borden gingen massaal weer terug de keuken in.”
Ze moeten er om lachen. Als je maar lang genoeg bij een koor zit, maak je vanzelf nieuwe herinneringen. Maar het is vooral een manier om in het nu te genieten van het zingen. En Kampen heeft zo veel koren dat je er altijd eentje vindt die bij je past, besluiten de twee.
