Stikt de buule!
A’j proatn van de lachspiern trainn. Mu’j in de kleedkamer van de keerls in de spurtskole ‘Leef’ van Bert en Ineke Woning op ‘et Industrieterrein koomm. Een gruupien rap-met-de-bek-senioorn kump deur wekeluks bi’j menare, umme ‘et al wat riepere lief te trainen zich stoande te ‘oln.Veural noa ‘et spurten en ‘et douchen as ‘et gemartel an de toesteln er op zit, en de dagelukse confectie weer angiet, ‘eur ie det gruupien olde knarren in de kleedkamer met grapm en groln menare de loef ofsteekn.
Stiet de ene nog te douchen umme ‘et zweet of te spoelm; de ander kump er dan net onder vandoande en lup as Adam in de rondte zien kledink te zuukn. ‘Mien zokn! Weur bin die?! ’ ‘eur ie zo’n grieze doeve dan paniekerug roepm, wiezend noa de lege plekke weur ie menen ze te kunn vinden. Ook loern onder kledingk op de zitbankn, as een eierzuuker met Poasen, gef gien uutkomst. Goed begriepm: ons vaste spurtgruupien op de dinsdag- en donderdagmorn bestiet enkelt uut keerls van dikke in de zestig of een ende deurboomm. Maar det mut ‘ezegd: al die senioorn, zo speuls bi’j menare, skept een vrindenband.
Een enkeling al, deur een lang en driftig leemm, zichbaar op ‘et blote boommlief onderskeiden met ‘et reddingsteken van een ummeleidink. ‘Mu’k soms ‘elpen zuukn?’ biedt ene van ons de zokn-keerl an. Maar as die ‘ulp, net onder de douche vandoande, de doad bi’j ‘et woord voegt en in zien nakende niks dieppe bukt, umme ook onder de banke te kiekn, slut de rest van de grieze roedel met de neudige zelfspot de handen veur de oogn en rup verskrikt uut: ‘Gait, astamblieft, giet weer stoan. ’t Carillon is er niks bi’j!’ De eerste lachsalvo’s goan al deur de kleedkamer. ‘k ‘Ebbe ‘m al!!’ rup de zoknman dan triomfanteluk uut as ie meent ‘et verleurn kledingstuk weerumme te ‘em ‘evunden in... de skoe van een ander. Maar ’t bliekt loos alarm! ‘t Is de verkeerde zukke.
‘Ik zaage, gleuf ik, deurnet wel ene met twee verskilnde zokn de deure uutgoan. Misskien was die ene de oende wel,’ getuugt een 68-jeurige spurtfiguur, die zelf altoos veilig met de zukkies an ‘et woud van de ofmattende martelwarktuugn ingiet. Eemm later wurdt de verleurn zukke weer‘evunden, netties op’evouwd weg’estopt in ‘et ‘et bi’jpassend exemplaar en is de zuuktocht veurbi’j. Spannend bi’j ‘et ankleden is veur ons olderen altoos ‘et zonder brokn in de onderbroekke stapm. Oe lichaam wil nog wel, maar de balans is er uut. Vandeur ‘et gezucht en gekreun bi’j ‘et balanceern op ‘et ene been, onderwijl probeernd ‘et andere, as bi’j ringsteekn, deur zo’n zwabberend pieppien te drukn. Maar dan vin de grootste skikmaker van ons cluppien ‘et tied veur de spannende vroage: ‘Jongens, ‘oe stiet ‘et met de seks? ‘’Et saamt eeuwenolde prehistorische stappers, kek bi’j ‘et muujzame ankleden verrast op met de blik of er buutnaardse wezens bin ‘eland. Now ?’voert de uutdager de druk op. Bartus, dikke in de zeumtig, zit noa ‘et douchen op de banke altoos nog eemm in zien nakende niks noa ‘et druppien tussen zien witblanke flanken te staarn of er een dood veugeltien is ‘eland, maar trekt now een benauwd gezichte of ie asnog as resarve veur ‘et Nasjonaal Dictee an de bak mut.
‘Seks?!’reageert een bejeurde, vroggere caféboas met lank gries ‘eur, stoande in een belofte-loze zwarte spurtbroek, weurvan ‘et of’ezakte kruus as ‘deurzakker’ enkelt nog an zien vroggere relasie met de Horeca dut denkn: ‘Dut mien maar een balle ge’akt met mayonaise!’ Opni’j een lachsavo. ‘Een beste keerl, die Bartus, maar zo dove as een kwartel,’ blef de ander van zo-eemm uutwijden. En wiezend: ‘Normaal ‘ef ie twee gehoorapparaatn in, enkelt now niet. Now kump ie net onder de douche vandoande en dan dut ie ze uut. Bange det er water in de batterij’jen kump en ie ‘elektrokutteerd wurdt.’ Bartus glimlacht in de richtink weur ie lipm ziet bewegen en knikt op de maniere van iemand die uut ervaring wet da’j as dove met ja-knikken langer in gezelskap meegoan as met nee reageern. Zien uutdager dut er nog skeppien boomm op deur pal veur Bartus zien snoette ploagend te roepm det ie een Jan Doedel is. ‘Een Jan Doedel! Begriep ie det?!’ Bartus bedankt met een glimlach veur die woorden, weur zien trommelvliezen gien weet van ‘em. ‘Zie’j now?! rup de ploaggeest opgewekt: ‘Ie kunn teegn Bartus zègn wat a’j wiln. Zonder zien gehoorapparaatn ‘eurt ie niks! Vandeur det ie er tweeje ‘ef. Dut ie die in, ‘eurt ie wel goed. Is ‘t niet Bartus?’ Bartus knikt mechanisch, maakt een oplettend gebaar en giet in zien kleding op zuuk noa zien verlussende hulpstukn.
‘Det duurt eemm, maar dan ‘ef ie beet, skroeft in elk kolossaal oor zo’n luuster-apparaatien en wil dan van zien ‘belager’ weetn: ‘Wat zei’j deurnet over mien?’ ‘Da’j een beste keerl bin,’ verandert die now rap van koers. Zo wurdt in die kleedkamer van Bert Wonink zien skole nog lange tied ‘elachen, ‘eproat en wurdt een ieder op zien beurte ‘et mikpunte van goedbedoelde spotternij’je. Eemm later goan de gesprekn al weer over voetbal. ‘Oe Go-Et, IJVV en KHC ‘et ‘emaakt ‘em en over skeidsrechters die gien bal verstand van voetbaln ‘em. ‘A’j det fluitn nuumm?!’ rup een krasse alleenstoande, fiks an de dribbel op ‘et speulveld van Amor, misskien wel deur te vrog ‘hands’, ‘emzelf ook weer ies buutenspel ‘ef ‘efluit. Zo goan de gesprekn in de kleedkamer nog een tiedlang deur. Dan giet elk weer ziens weegs, op ‘uus an. Een vriendenkring van olde taai’jen. Weer fris van de lever de rest van ‘et leemm in.
Allo, Hendrik
PS: Veur de broodneudige privacy bin alle naamm in boomstoand stukkien veranderd. Wel voluut de name van onze borgemeester Bort Koelewijn,die excelleern in de Sassenpoorte van Zwolle in een deur Gerard Waanders van de locale tillevisie knap ‘eleid interview. Bort op zien best as promotor van onze stad!
