Klop op de deure van de borgemeesterskamer. Veldwachter Bromsnurre kump binn. Salueert: ‘Goeje morn en ge’oorzaam beleefd,’ borgemeester.
Borgemeester (druk an ‘t wark an zien buro): ‘Wat ei’j te melden, Brom?’
Bromsnurre: ‘t Volk is weer ies opstandig, borgemeester.’
Borgemeester (narrig): ‘Blef det zo? Wat now dan weer?!
Brom: ‘t Giet umme de olde palingrokerij’je in de stadswiek Brunnepe, borgemeester. Die van Reumer en Van Heerde van vrogger an ‘et Slagersplein.’
Borgemeester: ‘Ja, die plekke ken ik. De bouwgroep Mateboer wil er zien vijfde woontoorn bouwen.’
Brom: ‘Ja, in ‘t beskarmde IEsselfront van Kampm!’
Borgemeester: ‘De veuruutgang Brom. Die ‘ol ie niet teegn.’
Brom: ‘Maar die palingrokerij’je stiet al sinds 1881 op die plekke. Wel al buutn bedrijf en krakkemikkig, maar de enige olderwetse visrokerij’je van ons land die nog op zien eign plekke stiet. As leste zichbare ‘erinnering an de vroggere visserij in Kampm. Een zeldzaam stukkien cultureel arfgoed umme zuunig op te wezen, borgemeester.’
Borgemeester: ‘Giet wet’older Gait Jan Veldhoen van ruumtelukke hordenink over.’
Bromsnurre: ‘Mien bekend borgemeester, allenig...’
Borgemeester: ‘Spreek vri’j uut Brom. Wi’j bin volwassen hautoriteitn onder menare!’
Bromsnurre: ‘Wel..eh.. ie weetn, Kampers is een skitterend mooi dialect, teems ook vol verrassinks. Enkelt al de maniere in ‘et Kampers de ‘h’ niet uut te spreken. Speuls, maar ‘t skept ook wel probleemm.’
Borgemeester (verbaasd): ‘Wat ‘ef det met Veldhoen te maakn ?’
Bromsnurre: ‘Zuuver op zien ‘Ollands niks borgemeester...’ Maar op zien Kampers uut’espreukn... En skelden leg mien niet.’
Borgemeester: ‘Dan zei’j: ‘Meneer de wet’older.’
‘Bromsnurre: ‘Mien best, maar toch proat ik liever met oe, as edelachtbare borgemeester in eign persoon. Wi’j kenn menare al zo lange en ‘em saamt nog tandem‘ezungn in ’t Keizerskwartier. Det was met Karst in old Kampm.’
Borgemeester (moedeloos): ‘Een duet zu’j bedoeln, Brom. Maar weur koomm ie feiteluks umme?’
Bromsnurre: ‘Feiteluks det ‘et volk zich zurgen maakt over Gait Jan Veld’... ik bedoelle meneer de wet’older. Det zien postvak met inkoomde stukn liniaal rectum an’esleutn stiet op zien papiermande. Deur ei’j ‘et bestuur van de stichtingk Brunneper Palingrokerij’je. ‘Det vernemp nooit meer wat as ze de wet’older een verzuukskrift stuurn. Ja, eerst dan pas as de Raad van State ingrep. Sprek de wet’older toch dan is ‘t umme de stichtingk te melden det ze een dag te late bin met ‘et indienn van een standpunt over de palingrokerij’je an de gemeenteroad.
Borgemeester: ‘Te late is te late, Brom!’
Brom: ‘Zekers borgemeester. Maar de stichting, ook gien oen, stappen noa de Raad van State. En wat bleek? De wet’older kenn de wet niet! Die rekenen de doatum van ankomst op ’t stad’uus as uuterste termijn veur be’andelink van ‘et skriemm in de road. Maar de wet skref veur det de doatum van verzenden de deurslag gef. De stichting was dus wél op tied ‘ewest. De wet’older mos kleur bekenn en ‘et skriemm van de stichting asnog veur be’andelink in de road ontvankeluk verkleurn! Stuurman ‘ol oe roer recht! zeg ik dan.’
Borgemeester (beskaamd): ‘Now, now, Brom. Niet op alle slakn zolt lègn.’
Brom (verongeliekt): ‘Alle slakn zolt?! De stichting ‘ef al ies 14 moand op antwoord van de wet’older mutn wachtn. A’j van te late spreekn! Tut drie keer toe ‘ef ‘et bestuur van de stichtingk de medewarking van de Raad van State mutn inroepm umme antwoord van de gemeente lus te kriegn.’
Borgemeester (ge’argerd): ‘Ja. zo kan ie wel weer, Brom.’ D’r heersen ook griep op ’t stad’uus.’
Brom: ‘Mag zo wezen, maar now weer is de wet’older van zins de olde palingrokerij’je te verkassen noa de vroggere gemeentewarf an de Beltweg. Zonder de gebouwgies die er bi’j‘eurn. Goed begriepm, die rookruumtes bin al knap old. Goa’j die verkassen sturten ze metene al in menare. Ik begrieppe niet det de gemeenteroad die ver’uuzink dan toch al ‘ef goed’ekeurd!’
Borgemeester: ‘Regeern is veuruutzien Brom. Gelukkig bin er probleemm die zich uut d’r eigen oplussen.’
Bromsnurre: ‘Ja, olde rookruuumtes die insturten bi’jveurbeeld... Maar de stichting dut er alles an de rokerij’je in Brunnepe te bewaarn. Die saamt de gebouwgies zo te renoveren det ‘et as warkende rokerij’je weer te gebruukn is. In zien ge’eel as ambachteluk bedrijf met museumfunksie. Toeristisch Kampm zol er wel bi’j vaarn.’
Borgemeester: ‘Mu’j Veldhoen nog maar ies een berichien stuurn.’
Bromsnurre (verzuchtend): ‘Nog ies?! De wet’older wurdt de stichting nog te duur an zegels.’ ‘t Wurdt denk ik toch weer de Raad van State! Niet det de stichting op trammelant uut is. Want ie weetn: ‘Een tevreden palingroker is gien onruststoker’. Maar de wet’older verskuult zich achter een rookgedien.’
Borgemeester: ‘Kom, kom Brom. Veldhoen is zo kwoad nog niet! Maar over rookn ‘espreukn, ken ie nog...ik bedoelle ken ie nog een palingroker, die teegn een zacht priesien een mooi bussien gerookte paling... Ie weetn, mien vrouwe en ik bin deur dol op...! En veur ik ‘et vergete Brom, binnkurt beslist ‘et collesjie ook weer over oe promosie. ‘t Ef er wel niks mee te maakn, maar a’j die palingroker toch spreekn, doe er dan metene een mooi bussien paling veur de wet’older bi’j. Kan nooit gien kwoad en vake ‘ef zo’n promosie maar een klein zettien neudig...’
Bromsnurre: ‘Gehoorzaam beleefd, borgemeester. Ik ‘ebbe zo mien relasies bij de Kamper peurverenigink KIJG. Een mooi bussien veur oe edelachtbare zal wel lukn, maar eh.. de wet’older die niet wil luusteren...’
Borgemeester (nusterug): ‘Ja, skiet now maar op Brom. En wat de wet’older angiet: twee pond veur mien allenig is ook goed!’
‘Allo Hendrik
