(door Ommelander)
Op de Koggewerf, vanuit de werkplaatskantine twee smalle trappen op, om in een opslagruimte eerst nog een uitdagende ontmoeting te hebben met het mensgrote, kleurrijke houten beeld van een zwaar gedecolleteerde vrouwelijke piraat, komt je al snel het geratel van de naaimachines op de kledingzolder tegemoet.
Met de Internationale Hanzedagen in zicht, die naar verwachting vele duizenden bezoekers zullen trekken, is het een razend drukke tijd voor de dames Hermien Kroneman, Cisca Baèr en Gerda van ’t Hul, die achter ratelende naaimachines er voor moeten zorgen dat de 100 vrijwilligers van de Stichting Kamper Kogge er tijdens het feest van de Hanzedagen piekfijn in stijl, dat wil zeggen, in middeleeuws outfit, bijlopen. Tegelijk vindt op de kledingzolder een komen en gaan plaats van vrijwilligers die gloednieuwe tenue ‘s moeten passen want bij alle drukte zijn ook nog de nieuwe ‘uniformen’ aangekomen, waarin de vrijwilligers voortaan bij alle gelegenheden op de werf als één familie gekleed zullen gaan. Een door de stichting verstrekte polo en een sportief windjack en alles in de kleur donker maritiem blauw. ‘Enkel het kogge-embleem moeten we er nog opnaaien,’ vertelt vrijwilligster Hermien Kroneman.
De kledingzolder bevat een wonderlijke vergaring van de meest uiteenlopende zelf ontworpen kledingstukken. Broeken, jurken en hoofddeksels in spetterende kleuren, gemaakt met een knipoog naar de mode van de vijftiende eeuw; de tijd dat de koggen met handelswaar internationaal de rivieren en kustwateren bevoeren. Bijpassende kleding, die de vrijwilligers dragen bij vaartochten met de Kamper kogge en bij speciaal op de Hanzetijd gerichte evenementen. ‘Voor de kinderen is eveneens speciale kleding gemaakt,’ laat Hermien trots weten.
De kledingsectie is ooit begonnen met 200 euro startkapitaal van het stichtingsbestuur. ‘Daarna moesten we onszelf financieel zien te redden,’ vertelt Cisca Baër, bejaardenverzorgster van professie, maar op de kledingzolder opbloeiend als natuurtalent met het uit veelal afgedankte lappen stof ontwerpen en in elkaar zetten van fantasievolle scheepskleding uit de tijd van de Hanze. Een oud dekzeil veranderde zo in een klassieke ‘leren’ voorschoot en zwierige witte zeemansblouses uit 15e eeuw bestond even daarvoor nog uit een stapel afgedankte lakens.
Vrijwilliger Co Kroneman voorziet de nijvere dames regelmatig van koffie. Co is feitelijk kraanmachinist, maar roert als vrijwilliger bij de stichting ook graag in de potten en pannen. ‘De frikandellen komen er aan!’ roept hij dan in de pauzes op de werf, maar ook tijdens tochten aan boord van de kogge zet hij als scheepskok de bemanning steeds welkome maaltijden voor. Zijn bonen-en macaronischotels zijn beroemd! ’t Gaat altijd goed als de golven maar niet te hoog staan,’ bekent hij. ‘Het is me met bakken van pannekoeken op zee al eens gebeurd dat door een plotselinge deining de kom met beslag deur het keukentje benedendeks vloog. ‘Kriegn we now al ies wat te bikkesementen?’ reageerde na een poosje de hongerige Kamper bemanning. ‘Ja, als jullie het niet erg vinden om van de vloer te eten,’ kaatste Co gevat terug.
