Ook Groningen is een aloude Hanzestad met zijn eigen Hanzegeschiedenis. Met aan het roer schipper Joop Bouman en bij vertrek uit Kampen eerst nog met een mild opstekend briesje dat het imposante dwarszeil deed opbollen, zette de Kamper Kogge dit keer koers naar het noorden van ons land. Dit ter opluistering van het ‘Zomer Festival’ dat als ‘Zomerwelvaart’ de stad Groningen drie dagen achtereen met uitbundige maritieme feesten op stelten zette.
‘Varend vanuit Kampen via Harlingen en Terschelling over de Noordzee naar Groningen hebben we een prachtige tocht gehad’, vertelde bootsman Harry Post een helpende hand biedend bij het afmeren van de kogge op een prominente plek aan de kade van het A-kwartier in de Groninger binnenstad. Via Zoutkamp voeren de Kampenaren over het Reitdiep naar de hoofdstad, dwars door het Reitdiepgebied, een van de oudste cultuurgebieden van Europa. 'De bemanning genoot van het schitterende Groninger landschap op deze tocht', laat de bootsman weten. Onderweg werd de kogge vanaf passerende schepen enthousiast toegezwaaid en op de kade in Groningen klonken opgetogen uitroepen van het publiek dat de Kogge fotografeerde: ’Dat is hem, de kogge uit Kampen! Wel een teken dat de Kamper kogge in het land steeds meer bekend wordt,’ aldus de bootsman.
Gepensioneerd beroepsschipper Joop Bouma, is sinds kort een van de opvolgers van Jan Jonker, die als oud internationaal binnenvaartschipper geruime tijd als vaste schipper op de Kamper kogge voer. 'Intussen doet Joop in vaardig omgaan met de kogge niet voor Jan Jonker onder.' is de stellige mening van de uitsluitend uit vrijwilligers bestaande bemanning van het markante schip. Hoe ervaren Joop is toonde hij op deze reis, door bij vertrek uit Kampen vrijwel precies de tijd te noemen dat de kogge in Groningen zou aankomen. 'Er mankeerde maar een paar minuten aan', glundert bootsman Harry. Een prestatie waarover de bemanning zich vol bewondering uitliet met de woorden, ‘dat Joop als schipper met de Kamper kogge beter op tijd is, dan de spoorwegen met hun treinen.’
'De kogge is van oudsher een zeilend schip, maar op deze reis kwam op het Wad en de Noordzee de wind uit de verkeerde hoek', laat de Koggebemanning weten. 'Vandaar dat we voornamelijk op de motoren hebben gevaren.' In de kombuis zwaaide vrijwilligster Truus Notrot de scepter met helpende hand van de bemanning. Want varen en zeelucht maken knap hongerig. ‘Maar Truus kookt als een sterkok ,’ roemden de opvarenden haar kookkunst, smullend van bietjes en rooje kool, alsof men culinair bij de Librije in Zwolle aan tafel zat.
Steeds vaker huren steden in binnen- en buitenland de Kamper kogge in voor het op een speciale manier opluisteren van bijzondere publieksfeesten. ‘Niet alleen belangrijk voor de populariteit van Kampen, maar naast andere vormen van inkomsten een belangrijke financiële opsteker voor het onderhoud en in de vaart kunnen houden van de kogge, die pas nog een ingrijpende en kostbare opknapbeurt heeft ondergaan,’ vertelt Arjen Hendriks, voorzitter van de stichting Kamper kogge.
