Ingezonden brief: Plastic

Wanneer ik vroeger met mijn zusje snoep had gekocht van ons zaterdagse dubbeltje zakgeld en we daarna smakkend en slubberend aan toverbal of zwart-wit lolly naar huis slenterden, gooiden we de plastic papiertjes daarvan gewoon op de stoep. Dat was toen normaal.

Als ik nu naar het volkstuincomplex achter mijn 50+-bungalowtje wandel, schrijnt mijn hart bij het zien van de vele resten plastic aan de kant van de sloot of her en der verspreid in de bermen. Ik besef dan dat die voor een deel in de magen van eendjes, meerkoeten en/of vogels terecht zullen komen. Of via de rivieren in de 'plastic soep' van de oceaan. En als wij daar dan weer vis uit eten is de cirkel rond, want uit onderzoek is gebleken dat alle gevangen vis stukjes plastic bevat.

Onlangs las ik dat in Rwanda plastic tasjes sinds 2008 zijn verboden. En zo ook in eigen land het oplaten van ballonnen bij – sommige –  stadhuizen. Graag wil ik een pleidooi houden voor het stoppen met het gooien van plastic op straat of in de vrije natuur. En voor het van regeringswege vrijmaken van meer geld voor onderzoek en fabricage van o.a. biologisch afbreekbare ballonnen.

Bep Schilder.