De feestdagen zijn inmiddels achter de rug en we staan weer aan het begin van een nieuw jaar. Veel mensen hebben dan goede voornemens. Ik ben daar niet zo van. Ik probeer van elke dag, waarop ik mijn ogen mag openen, iets moois te maken en wat goeds voor anderen te betekenen. Dat geldt zowel voor mijn werk als privé.
Maar goede voornemens zijn natuurlijk een mooie start. Vooral als de daad in de loop van het jaar echt bij het woord wordt gevoegd. Van goedheid is namelijk nog nooit iemand minder geworden. In de aanloop naar deze column schoten drie personen regelmatig door mijn gedachten: Tijn Kolsteren, Maarten van der Weijden en Edwin Evers. Tijn was dat ongeneeslijk zieke mannetje van zes, dat eind 2016 2,5 miljoen euro voor een goed doel wist op te halen met de door hem bedachte nagellakactie. Zijn leuke idee kreeg vleugels door de social media, waardoor heel het land in de ban was van de actie van Tijn. Een week voor zijn zevende verjaardag is hij op 7 juli 2017 helaas overleden. Maar met een nalatenschap waarop je als ouders van een veel te vroeg gestorven ventje natuurlijk super trots kunt zijn.
Het verhaal van Maarten van der Weijden is bij het gros van de Nederlanders uiteraard bekend. Na de ups en downs in zijn leven wilde hij in augustus van het afgelopen jaar met het zwemmen van de Elfstedentocht geld inzamelen voor onderzoek naar kanker. Alleen van het idee krijg ik het al Spaans benauwd. Met mijn huidige conditie zie ik het afleggen van de Elfstedentocht alleen zitten achter het stuur van een auto of op een elektrische fiets. Maar hij is al zwemmend en vol goede moed begonnen aan de 200 kilometer lange tocht en moest zijn poging na 163 kilometer opgeven, omdat hij ziek werd. Diepe buiging voor Maarten. Hij heeft op deze manier uiteindelijk meer dan 5 miljoen euro voor zijn goede doel opgehaald.
En dan Edwin Evers. Op 21 december heeft hij definitief afscheid genomen van de ochtendshow. Sinds het jaar 2000 was hij elke morgen tussen 6.00 en 10.00 uur te beluisteren op radio 538. Wat heb ik en velen met mij van zijn sidekicks en hem genoten. Het was altijd een feest om tijdens die ochtenduren in de auto te zitten. Vooral het doornemen van de kranten met Henk Blok en Edwins imitaties waren hilarisch. Menig traan van het lachen is tijdens Evers Staat Op over mijn wangen gebiggeld. Tijdens de grote finale op 21 december kon je zien wat hij als radiodeejay voor het Nederlandse volk heeft betekend.
Deze drie mensen gaan de geschiedenisboeken in, omdat ze iets bijzonders voor de gemeenschap hebben gedaan. Ik weet zeker dat zowel Tijn, Maarten als Edwin van tevoren nooit hadden kunnen bedenken en hopen dat hun ‘ding’ zo succesvol zou worden. Ze deden gewoon wat goed bij hen voelde. Ik had gehoopt dat mijn boek ‘Humor met een boodschap’ veel beter zou worden verkocht, omdat ik heel graag mijn boodschappen met zo veel mogelijk mensen wil delen en daardoor een mooie financiële bijdrage kan leveren aan het Ronald McDonald Huis in Zwolle. Maar alle kleine beetjes helpen. Ik heb door de verkoop van mijn boeken al 250 euro kunnen doneren en hoop dat dit jaar weer een keer te kunnen doen.
Misschien wordt 2019 wel jouw jaar. Doe wat goed voelt en draag zo jouw steentje bij aan een mooiere wereld. Jouw idee of actie lijkt misschien een druppel op de gloeiende plaat, maar een regenbui begint vaak met een paar druppels. Jouw druppel kan het begin zijn van het overlopen van de emmer. Maar dan in positieve zin. Wees daarom de druppel…
