Humor met een boodschap: Vreemde vogels!

Je hoort het op straat weleens: ‘Wat een vreemde vogel is dat!’ Dan doelen ze niet op zo’n gevleugelde vriend, maar op een in hun ogen bijzondere verschijning die voorbij loopt. Maar die uitdrukking komt niet zomaar uit de lucht vallen. Want vreemde vogels vliegen en lopen er rond.

Laatst reed ik ’s ochtends vroeg op de A6 richting mijn werk in Emmeloord. En vlak voor mijn neus gebeurde het. Vanuit de berm liep een moedereend met zo’n tien piepkleine kuikens parmantig de vluchtstrook van de snelweg op. De eend was vastberaden haar kuikens naar de andere kant van de snelweg te begeleiden. De jonkies hadden geen idee dat hun moeder ze zo snel vanuit het echte nest in de figuurlijke nesten zou werken. Ik wilde wel stoppen om ervoor te zorgen dat ze rechtsomkeert zouden maken, maar dan zou ikzelf waarschijnlijk een ongeluk veroorzaken. Ik kon de eendjes nog ontwijken en de automobilist achter mij ook, maar daarna was er geen houden meer aan. Een collega, die een paar auto’s achter mij reed, zag de eendjes over de snelweg rollen. Wat was dat een slecht begin van die dag. Dat spookt dan gewoon een paar uren door mijn hoofd. Wat bezielt zo’n moedereend eigenlijk? Die mocht weleens verder kijken dan haar snavel lang was. Ik denk dat zij met haar kroost nu één is met het asfalt van de A6. Die kans is groot met het zeer open asfaltbeton van tegenwoordig.

Duivenlijfje

De meest vreemde vogels zijn in mijn ogen duiven. Neem bijvoorbeeld de snelle wedstrijdduiven. Die worden in speciale vrachtwagencontainers vervoerd en soms meer dan 500 km buiten Nederland losgelaten om zo snel mogelijk terug te vliegen naar het kleine duivenhok van hun baasje. Waarom vliegen ze uit alle macht terug naar Nederland om ‘opgesloten’ te worden, terwijl ze ook in vrijheid kunnen leven in een klimaat waar hun duivenlijfje volgens mij beter gedijt? Misschien is er een gelijkenis met de mensenwereld en is de prestatiegerichtheid in de ‘snelle duivenwereld’ ook belangrijker geworden dan het genieten van het gewone leven.

Tortelduif

Een andere duivensoort spant de kroon… de tortelduif. Dat zijn die duiven met een wat beige kleur. De ervaren autorijders weten precies welke soort ik bedoel. Bijna alle vogels vliegen snel weg als ze een auto aan zien komen. Maar nee hoor, de tortelduiven niet. Die blijven zo lang mogelijk op het wegdek zitten. Het lijkt wel of ze het met z’n allen hebben afgesproken. Misschien doen ze wel een wedstrijdje wie het langst op de weg kan blijven zitten zonder in de grille van een auto te belanden. Het kan ook zijn dat ze heel slechte ogen hebben of moeite hebben met het inschatten van de combinatie tussen snelheid en afstand. Of stammen ze uit de tijd van de postkoets en hebben ze zich niet kunnen aanpassen aan de steeds sneller wordende wereld? Dat zou een goede verklaring zijn.

Vreemde vogels

Waar ik dol op ben zijn de vreemde vogels in de mensenwereld. Mensen, die opvallen door hun uiterlijk of door een bijzonder talent dat ze bezitten. Die van zichzelf weten dat ze anders zijn dan het gros van de mensen en daar vrede mee hebben. Dit soort mensen geven het leven glans. Als jij het gevoel hebt zo’n vreemde vogel te zijn, laat je door anderen dan niet in een kooitje stoppen. Laat je niet verleiden in de massa op te gaan. Spreid vooral je vleugels en leef in vrijheid. Heb het vertrouwen dat er altijd een plekje voor jou op deze wereld is weggelegd. Voor jou, gewoon zoals je bent. Het spreekwoord luidt niet voor niets: voel je zo vrij als een vogel…