(door Marcel Kalter uit Kampen)
Ik kijk ’s ochtends voor ik de deur uitga en ’s avonds voor het slapen gaan altijd even naar NOS Teletekst of er nog iets op nieuws- of sportgebied is gebeurd. Soms schrik ik me werkelijk te pletter. Dat was ook zo op zaterdagmorgen 14 april. Ik stond op het punt om in alle vroegte naar het voetbalveld te gaan, toen ik nog even het nieuws checkte. En daar stond het, zelfs speciaal uitgelicht.
‘Doelen in Syrië gebombardeerd door de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk als reactie op de vermeende gifgasaanval door het regime van president Assad.’ Direct werd daarbij vermeld dat Rusland deze actie afkeurt en dat dit niet zonder consequenties zal blijven. Dan gaan bij mij de radertjes weer draaien. Als het maar niet leidt tot nog meer ellende in de wereld.
Wat heb ik toch een hekel aan de leiders van de grootmachten, die de wereld op dit moment mogen besturen. Al die ‘haantjes’ kakelen er maar als een kip zonder kop op los. Ze lijken er een enorme kick van te krijgen hun macht te laten gelden. Aan alle kanten tonen deze randdebielen compensatiegedrag, omdat het ze bijna allemaal aan de nodige uitstraling ontbreekt. Wat dat betreft kunnen ze stuk voor stuk nog wat leren van Obama. Humorloze clowns zijn het. En dat is direct het enge aan deze mensen. Zij mogen beslissen of er ergens op een knop wordt gedrukt, waardoor er kilometers verderop een stukje aarde wordt vernietigd inclusief de daarop levende mensen. Het is eigenlijk onvoorstelbaar dat dit soort mensen door het volk zijn gekozen om richting te geven aan de koers die we als wereldburgers met elkaar varen. Ik weet zeker dat het bij gebrek aan beter is.
Natuurlijk keur ik een gifgasaanval ook af. Zoals ik elke aanval op onschuldige burgers afkeur. Maar is het wijs om direct kwaad met kwaad te vergelden? Als mijn kinderen tijdens het uitgaan in een hachelijke situatie belanden, adviseer ik ze om deze in eerste instantie de rug toe te keren. Terugvechten kan altijd nog. En ik probeer ze mee te geven dat je nooit kwaad met kwaad moet vergelden. Natuurlijk ken ik het spreekwoord ‘zachte heelmeesters maken stinkende wonden’. Maar het is maar een spreekwoord. Ik hoef het er toch niet mee eens te zijn? De wereldleiders hebben allemaal de mogelijkheid andere machtsmiddelen te gebruiken, die er veel minder inhakken dan deze bombardementen. Een politieagent schiet over het algemeen toch ook pas nadat hij een of meerdere waarschuwingen heeft gegeven?
Ik dacht net dat we met z’n allen een beetje op de goede weg waren. Noord- en Zuid-Korea hebben eind april weer een topoverleg gepland. Het is voor het eerst in ruim tien jaar dat een dergelijke top wordt gehouden. Dit zou kunnen leiden tot een soort van verzoening tussen Noord en Zuid. De spanningen door de bombardementen in Syrië zorgen samen met wat andere provocaties van de afgelopen tijd weer voor het aanwakkeren van de zogenaamde Koude Oorlog. Ik vind het zo jammer. Ik ben ook van mening dat een kleine groep mensen het hier weer voor de massa verpest. Floortje Dessing was laatst te zien in een documentaire over de oorlog in Jemen. Daarin werd duidelijk dat de meeste mensen echt op een leuke manier met elkaar het leven op aarde willen delen. Niemand zit op oorlog te wachten.
Alle innovaties volgen elkaar in rap tempo op. Je hebt ‘het nieuwe rijden’, ‘het nieuwe leren’ en ‘het nieuwe werken’. Misschien moeten we daar ‘het nieuwe regeren’ aan toevoegen. Dat is dan regeren met het oog voor alles om ons heen. Niet direct de bommenwerpers laten overvliegen, maar regeren met een menselijke inborst. En als je als wereldleider dol bent op bombarderen, doe het dan met complimenten, knuffels en liefde. Dat komt alle mensen namelijk ten goede. Zo’n leider zou ik direct omarmen.
