(door Nick de Vries)
KAMPEN - Zijn liefde voor mensen en vastgoed zorgde ervoor dat makelaar Jan Hoksbergen 17 jaar lang met groot plezier naar zijn werk ging. Inmiddels nadert de Kampenaar de pensioengerechtigde leeftijd. Stoppen, daar wil hij niets van weten, maar iets meer rust in de agenda, is prettig. Jan heeft daarom onlangs besloten zijn woningportefeuille af te stoten en neemt daarmee na vele jaren afscheid van een markt die pieken en dalen kende.
De makelaardij heeft Hoksbergen altijd getrokken omdat hij twee zaken kon verenigen: zijn liefde voor vastgoed en het contact met mensen. Hoksbergen Je ontmoet mensen uit alle lagen van de bevolking en in verschillende stadia van hun leven. Dat trekt mij. Het kan zijn dat je de dag begint met de taxatie van een woning van een ton, terwijl je 's middags een huis verkoopt van zes ton. Het is interessant om de mensen goed te leren kennen, zodat je hun wensenplaatje in kunt vullen. Wat zijn het voor mensen en wat willen ze?
Hoksbergen doet een stapje terug om meer ruimte in zijn agenda te creëren, maar helemaal stoppen, daar heeft hij nog helemaal geen zin aan. Zijn makelaardij blijft beschikbaar voor het Bedrijfs Onroerend Goed, taxatiewerk voor wonen en bedrijven en advieswerk. Ook wordt de afdeling Huur en Beheer voortgezet. Naast het eigen kantoor blijft Jan ook lesgeven aan de makelaardij opleidingen. De woningportefeuille draagt hij over aan Van der Maat makelaardij. Iedere klant wordt de komende periode door Van der Maat bezocht.
De huizenmarkt
Hoksbergen begon zijn carrière vlak voor de topjaren op de huizenmarkt; de euforische jaren negentig. De huizenprijzen bleven stijgen, kopers gingen zonder lang na te denken een hypotheek aan. Een huis leverde op de lange termijn toch alleen maar geld op. Wij als makelaars hadden altijd wel een beetje het gevoel dat het zo niet langer door kon gaan.
Dat gevoel werd zo'n vier jaar voordat de crisis uitbrak sterker. In 2004 zagen wij een kentering. We hebben direct een signaal afgegeven richting de ontwikkelaars, maar dat is amper opgepakt. Overheden hadden een onrealistisch hoge verwachting van de bevolkingsontwikkeling. Ze gingen er vanuit dat die tot 2020 met zo'n 35 procent zou groeien. In werkelijkheid groeit de bevolking de laatste jaren nauwelijks.
Hoksbergen neemt afscheid van een markt die in crisis verkeert maar die wel wat meer geaccepteerd lijkt te worden. Het zijn vooral de ouderen die uit de tijd komen dat alles alleen maar meer werd, die de crisis moeilijk kunnen accepteren. Voor starters is het weliswaar een erg moeilijke markt, maar jongeren lijken dat te accepteren. Ze wonen wat langer thuis en sparen wat meer voor ze het huis uitgaat. Voor hun is het nooit anders geweest.

