Geachte meneer/ mevrouw,
Ik heb ondertussen zoveel feiten verzameld, brieven/ boeken gelezen, families geïnterviewd, dat het (ook voor u misschien) de moeite waard is, daar een verhaal aan te wijden. Een monument van steen is mooi, maar het ik vind het verhaal erachter belangrijker. Vandaar mijn verzoek om onderstaand artikel te plaatsen.
met vriendelijke groet,
Gerrit de Munnik
Bijna 70 jaar geleden zetten de Indiëgangers voet aan wal op Java. Jongens, die in het verzet hadden gezeten, ondergedoken waren en zich vrijwillig aanmeldden. Ze kwamen met hoge verwachtingen naar Indië.
Ze wilden de Nederlanders bevrijden, zoals de Amerikanen en Canadezen dat in ons land hadden gedaan. Echter bij aankomst bleek dat ze door een groep Indonesiërs als bezetter werden beschouwd. Ze raakten in een smerige oorlog verzeild in een prachtig land. Eén van hen zei het treffend: 'Het was nergens goed voor, maar ik had 't niet willen missen'. In ons stadspark staat het Indië monument met 12 namen van jongens, die niet terugkeerden.Van bijna alle militairen heb ik de familie weten op te sporen. Jammer genoeg lukte dat niet bij de familie van Gerrit v.d.Drift, Hendrikus Kolk, Wolter Noordman, Helmich Kragt. Graag zou ik met hun familie in contact willen komen. Zora ik meer van hen weet, zal ik in een blog aanmaken om de geschiedenis van deze Kamper en IJsselmuider jongens te beschrijven.


J van Dijk | zondag 24 april 2016 17:22