KAMPEN - ‘Doe maar lekker kort.’ Het was jarenlang één van de meest gehoorde mannelijke verzoeken in de kapsalon. Mannen hielden het vaak letterlijk kort en waren weinig veeleisend. De kapsalon was een vrouwenwereld. En in die wereld wilde in de jaren negentig een veertienjarige jongen van Turkse ouders, Ekrem Altunktekin, mannenkapper worden. Veel dichte deuren en ontmoedigende adviezen volgden. In 2008 kreeg hij bovendien een zware medische tegenslag te verwerken, maar anno 2017 kapt Ekrem nog steeds. In september begon hij zelfs aan een nieuw hoofdstuk: de Ekrem School of Barbering.
Aan de muur van zijn Barbershop prijkt een foto van een glunderende Turkse jongen voor een kappersstoel. Wie twee keer kijkt, ziet dat er wel erg weinig daglicht is. De salon waar Ekrem als veertienjarige knipte, bevond zich letterlijk ondergronds, in de kelder van de flat van zijn ouders in de Hanzewijk. Zijn talent voor het knippen ontdekte hij, nadat hij stiekem de tondeuse van zijn vader gebruikt had. Algauw zaten ook vriendjes op een door hem gemaakte kappersstoel van autobanden. Na enkele toch wat scheve kapsels, was het tijd voor een echte stoel. En de rest van de inrichting volgde. Jongens vanuit de wijde omtrek klopten, soms zelfs laat in de avond, aan voor een nieuw kapsel.
Tegenslagen
De liefde voor het kappersvak was geboren. Op naar de kappersschool. Een route die hem voor veel dichte deuren plaatste. Een Turkse jongen in een kapsalon, dat was niet vanzelfsprekend. Verder leren werd hem, ondanks z’n talent, dan ook afgeraden. In salons stonden veelal Nederlandse vrouwen, gespecialiseerd in het zetten van een permanentje of watergolven. Ekrem zette door, met diverse afwijzingen tot gevolg. Een stageplek? Moeilijk. ‘Je past niet in het profiel’. Loondienst na zijn opleiding? Moeilijk. Totdat hij besloot de schaar in eigen hand te nemen.
Ekrem startte in 1997 zijn barbershop aan de Broederstraat. Met succes. Waar in Kampen steeds meer kappers hun deuren sloten, liep de enige mannenkapper van Kampen juist erg goed. Na 8 jaar verhuisde hij naar de Buitennieuwstraat en inmiddels zit hij aan de Voorstraat. In 2008 volgde een nieuwe tegenslag, en wat voor één. Ekrem kreeg een kwaadaardige tumor in zijn psoasspier, die van de buik naar het bovenbeen loopt. Een zware operatie volgde. Hij genas, maar zou voor altijd slecht ter been blijven. Omdat hij eigen baas was, kreeg hij een uitkering. Het kappersvak mocht hij niet meer uitoefenen van de sociale dienst. Een te groot risico op blijvende schade. Het viel hem zwaar en hij raakte in een depressie. Ook hieruit veerde de vindingrijke Ekrem terug. Op internet vond hij een kapster die een speciale kappersstoel gemaakt had, om haar handicap op te vangen. Al zittend kon zij langs haar klanten draaien. Voor een paar duizend euro maakte Ekrem er één en hij kreeg toestemming om weer aan het werk te gaan.
Beckham, Ronaldo en Pitt
Sinds zijn begindagen als kapper is er volgens Ekrem veel veranderd. Ekrem: “Echte mannenkappers zoals je ze nu ziet had je in die tijd niet, maar in Turkije was dat fenomeen heel gewoon. Turkse mannen waren veel ijdeler. Mede dankzij deze Turkse kappers en stijliconen als David Beckham, Brad Pitt en Cristiano Ronaldo is een verzorgde haardracht voor Europese mannen nu ook hip geworden.” Als pionier noemt Ekrem een zaak als het in Rotterdam gevestigde ‘Schorem’. Hier geen Margriet of Libelle op de tafel of kapsters die je begroeten met ‘koud he?’, maar stoere betatoeëerde mannen, met verzorgde haardracht en vaak stijlvolle baarden of snorren in zwierige punten. Gepraat over het weer, wordt er niet: het gaat over mannenzaken. Deze sfeer wil Ekrem in zijn Barbershop tot leven wekken.
Knippen is Ekrems passie. Hij denkt aan niets anders. Op internet struint hij sites af van foto’s van bijzondere kapsels en ook zelf post hij regelmatig foto’s. “Ik was dan ook vereerd, toen ik via mijn website een verzoek kreeg van een wereldwijd toonaangevende Engelse kapperssite. Ze hadden zijn werk gezien en vroegen of ze ook foto’s van mijn werk mochten plaatsen. Ik kon er letterlijk een nacht niet van slapen, zo blij was ik”, lacht Ekrem.
Ekrems liefde voor het kappersvak is zo groot dat hij onlangs besloten heeft om een School of Barbering te beginnen. Dat is volgens hem nodig om twee redenen. Ten eerste ziet hij tot zijn spijt dat veel Turkse kappers zich de laatste jaren meer richten op kwantiteit dan kwaliteit. De in zijn ogen grondleggers van de Barbershop, vinden snel kappen en geld verdienen belangrijker, dan de kunst van het knippen. Aan de andere kant zijn er voor jongeren die mannen willen leren knippen in de stijl zoals ‘schorem’ dat doet, maar weinig opleidingen. “Een gemiddelde jongen die herenkapper wil worden krijgt op een kappersschool herenknippen erbij. Hij moet daarnaast veel dingen doen waar hij niet op zit te wachten, zoals permanentjes etc. Ik ben gespecialiseerd in mannelijke haardracht, baarden en meer. Precies wat die jongens willen. Dat die kennis op de school veel minder aanwezig is, blijkt al uit het feit dat de scholen mij om advies vragen.”
Ekrem heeft een lange weg afgelegd van de rubberen banden als kapstoel naar de kappersschool aan de Oudestraat die tevens dient als groothandel voor collega’s. Vol energie richt hij zich nu op zijn Barberschool in de hoop dat hij de fundamenten kan leggen van iets veel groters. “Ik ben nu 41. Ik kan nog wel even mee, maar ik heb ook heel wat jaren in te halen. Vandaar dat ik nu heel veel werk verzet. Ik hoop dat de school nog lang nadat ik gestopt ben, blijft voortbestaan en echt een Kamper instituut wordt, met landelijke bekendheid. Wie nu de naam Schorem hoort, denkt al gauw aan Rotterdam. Ik zou het geweldig vinden als mensen in de toekomst bij Barberschool meteen aan Kampen zouden denken.”
Wie geïnteresseerd is om een opleiding te volgen, kan kijken op www.barberschoolkampen.nl.
- | maandag 13 februari 2017 19:11