IJSSELMUIDEN - De mooiste plek op school? Dat is voor leraar Arnold Kok zonder twijfel de instructietafel. De plek waar kinderen komen om de leerstof beter te snappen. Gericht onderwijs, één op één, kinderen laten groeien. Daar geniet hij van. "En dan die glimlach op hun gezicht als ze weglopen. Zo’n blik van: Ja. En nu snap ik het!" De geboren IJsselmuidenaar zal het gaan missen. Hij zit al ruim 43 jaar in het vak, waarvan 25 jaar op de Trekschuit in IJsselmuiden. Vrijdag 30 juni ging hij met pensioen.
Kok is verknocht aan het vak, althans aan het aspect waar het wat hem betreft om behoort te gaan: het onderwijzen van de kinderen. "Ik vind het mooi om het maximale uit ieder kind te halen. Om ze inzicht te geven en te laten groeien. Als leerling, maar ook als mens."
De laatste jaren viel het werk Arnold echter steeds zwaarder. Hij leverde wat uren in. De werkdruk, constante door de overheid opgelegde veranderingen en de enorme hoeveelheid papierwerk vielen hem zwaar. "Ik denk dat het goed is dat het onderwijs aan de hand van nieuwe inzichten verandert. Maar de laatste jaren ging het allemaal wat te snel. De ene verandering was nog niet ingevoerd of daar kwam de andere alweer. En dan de constante bijscholing. Ook voor nieuwe leraren ligt de werkdruk hoog. Dat is niet alleen iets waar oudere vakgenoten, die andere tijden gewend zijn, over klagen. De gedachte dat leraren veel vrij zijn, klopt niet. Woensdagmiddag bijvoorbeeld. De kinderen zijn weg, maar de leraar is druk. Vergaderen, veel computerwerk. Vaak tot in de avonduren. En dat is dan eigenlijk allemaal bijzaak, want het draait natuurlijk om de kinderen."
De jeugd van tegenwoordig
En hoe zit het eigenlijk met die kinderen zelf? 'De jeugd van tegenwoordig', het is een veel gehoord begin van een zin die moet aantonen dat vroeger alles beter was. Arnold denkt echter met zijn 43 jaar ervaring dat het met de jeugd wel goed zit. Kinderen van nu zijn niet moeilijker hanteerbaar dan die in vroeger tijden. Ze luisterden toen niet beter dan nu.
Wel denkt Arnold dat kinderen veranderd zijn door de technologische ontwikkelingen. "Kinderen krijgen tegenwoordig veel prikkels. Ze kunnen voortdurend nieuwe informatie tot zich nemen bijvoorbeeld via social media. Hierdoor krijg je een zeker zapgedrag. Is iets een beetje saai? Hop door naar het volgende. Dat merk je ook in de klas. Je moet echt je best doen om kinderen tegenwoordig de aandacht erbij te laten houden. Dat doe je door je instructie veelal visueel te ondersteunen. Dat zijn ze gewend. Dat vraagt een andere aanpak dan vroeger het geval was. Ik vind dat niet persé minder goed. Het is anders."
Door de tijd heen, merkt Arnold niet veel verschil tussen de leerlingen. 'Ijsselmuiden heeft een heel prettige populatie.' Geografisch merkt hij wel dat er enkele verschillen zijn. "Als broekie van 25 heb ik een half jaar in Holtenbroek gewerkt. Daar heb ik een flinke knauw gehad. Dat is een totaal andere omgeving. Er zaten daar toen relatief veel kinderen met een minder stabiele thuissituatie. Goed les geven aan die kinderen is een veel grotere opgave dan aan die op De Trekschuit. Dat ging helemaal niet goed. Ik kreeg geen grip op ze. Ik ervaar dat nog steeds een beetje als een nederlaag. De directeur kwam naar me toe en adviseerde me te stoppen. Het ging gewoon niet."
Terug op de Trekschuit
Schamen hoeft Arnold zich echter niet, want de jaren daarna ontpopte hij zich tot een gerespecteerd leraar. Aanvankelijk ging hij lesgeven op een school in Wijhe, maar na ruim 17 jaar wilde hij toch op zoek naar een baan in IJsselmuiden. Hij ging solliciteren op de school waar hij zelf ook les gekregen had en bleef vervolgens ruim 25 jaar verbonden aan de Trekschuit, waar hij nu afscheid van neemt.
Hoe hij denkt dat hij herinnerd wordt? "Haha, ik zie wel eens dat er op Facebook over me gepraat wordt door oud-leerlingen. Die zeggen dan, was dat niet die leraar die altijd blokfluit speelde bij muziek? Maar serieus. Ik denk dat sommige kinderen me wel streng vonden. Ik denk dat dat komt omdat ik erg gestructureerd werk en me aan afspraken houd. Dat verwacht ik ook van de kinderen. Ik hoop in ieder geval dat ik bijgedragen heb aan het positief vormen van de kinderen. De scherpe kantjes ervan af, ze openstellen voor het leren van nieuwe dingen en ze voorbereiden op het leven na de school."
De afscheidsreceptie van Arnold vindt plaats op 8 juli om 18.00 uur op De Trekschuit.
