(door Marcel Kalter)
Als je maandag 19 januari hebt overleefd, zit je volgens de Britse psycholoog Cliff Arnall goed. Dat was namelijk Blue Monday', volgens hem de meest deprimerende dag van het jaar 2015. Wat een gelul in de ruimte. Ik weet dat sommige mensen deze dag al eerder in januari hebben gehad. Voor de nabestaanden van een 42-jarige man uit IJsselmuiden, die in de eerste week van januari van het ene op het andere moment uit het leven werd gerukt, zal het jaar 2015 niet de boeken ingaan als het mooiste jaar van hun leven.
Een andere inwoner van IJsselmuiden had meer geluk. Ik was blij dat ik hem laatst in de supermarkt na twee hartaanvallen nog de hand kon schudden. Een bekende uit Kampen weet sinds kort dat zij door een ongeneeslijke ziekte hoogstwaarschijnlijk de laatste kerst met haar dierbaren heeft gevierd. En wat te denken van de mensen, die in Parijs na die verschrikkelijke aanslag om het leven zijn gekomen.
Ik mag als columnist zo langzamerhand wel oppassen wat ik aan het papier toevertrouw. Het gaat wat te ver om elke morgen voordat ik naar mijn werk ga mijn auto grondig te inspecteren op explosieven, maar sommige mensen zijn tot de belachelijkste dingen in staat. Op internet heb ik ontdekt dat het aantal terroristische aanslagen op de wereld per maand meer is dan een ervaren typiste met tien vingers in een minuut kan tikken. Dat is pas deprimerend.
Hoe ouder ik word, des te meer ik besef dat je blij mag zijn met elke minuut die je krijgt. Het gaat om het genieten van de kleine dingen. Nielson heeft dat heel treffend verwoord in zijn nieuwste liedje De kleine dingen'. Als je tijd hebt, moet je daar eens voor gaan zitten en je laten inpakken door de muziek en de tekst. Laatst werd ik in de bioscoop op een soortgelijke manier ingepakt door een tekenfilm. Met mijn jongste zoon keek in naar De pinguïns van Madagascar'. De moraal van het verhaal was op zo'n mooie manier in de film verwerkt, dat er op een gegeven moment een traan over mijn wangen biggelde. Waarom kunnen we niet altijd op die manier met elkaar omgaan?' schoot er op dat moment door mijn gedachten. De eerste column Lieve Marianne' van Peter Heerschop van 9 januari was ook een geweldige mix van humor en emotie. Voor de mensen die er niets van hebben meegekregen, citeer ik de laatste paar zinnen. Gewoon omdat het zo mooi is
Blinde volgzaamheid is pure domheid. Alleen in vrijheid kom je tot geluk. Ik ben niet bang om dingen te zeggen. Ik ben vooral extra gemotiveerd om te proberen mensen om zo veel mogelijk dingen te laten lachen. Om alles! Want je mag overal grappen over maken. Grappen om te lachen. Grappen om mensen altijd te wijzen op een uitweg of om een andere kant te laten zien. Om te laten zien dat humor altijd wint van zeker weten. En uiteindelijk de kortste en vrolijkste weg is naar geluk!'
Ik weet zeker dat Peter deze boodschap aan zo veel mogelijk mensen wil meegeven. Met Blue Monday achter de rug kunnen we weer met opgeheven hoofd vooruitkijken. En vooral blijven genieten van de kleine dingen, omdat het elk moment voorbij kan zijn

