Deze zomer mocht ik genieten van een fantastisch mooie vakantie aan het meer van Iseo. Het Lago d’Iseo is een van de Noord Italiaanse meren. Met onze caravan staan wij pal aan het water. Heerlijk om elke morgen in de zon te ontbijten en ook ’s avonds te genieten van wijdse uitzichten over het meer met de bergen op de achtergrond.
Als ik thuisgekomen vertel waar wij met vakantie zijn geweest en we noemen Iseomeer of Gardameer is de eerste vraag of ook wij last van de storm hebben gehad. Welnu, 98% van de tijd was het prachtig weer. Dag en nacht niet meer nodig dan een korte broek. Voortdurend zijn campinggasten met hun bootjes op het water bezig, aan het zwemmen, waterskiën of aan het suppen, wat ook erg populair is.
Maar inderdaad, we hebben ook storm gehad. Kennelijk heeft dat het nieuws in Nederland gehaald. Verreweg het mooiste nieuws voor ons was echter het immer mooie weer, maar ja, in de media zijn de uitzonderingen het meest interessant.
We hadden die dag een prachtige zonnige dag. Rond de caravan en onze luifel hadden we zelfs een zonneluifel opgehangen om ons tegen al te warme zonnestralen te beschermen. Vrij plotseling zagen we het klimaat veranderen. In de verte werd het donker en als we langer keken hier en daar flitslichten. Direct zorgen maakten we ons er niet over, want het was niet de eerste keer dat een bui aan de overkant van het meer aan ons voorbij trok.
Toch zagen we in het meer het water onrustiger worden. Ofschoon praktisch geen wind, toch werden de golven hoger. We besloten de zonneluifel maar af te breken. Als er bewolking kwam hadden we van zonnebrand minder te vrezen. Kamperen met caravan met luifel of tent bij de Italiaanse meren vraagt wel om de stormbanden aan te brengen. Als je daar voor het eerst op zo’n camping aankomt, vraag je je af of dat nu wel echt nodig is. Stormbanden aanbrengen bij prachtig weer. Het voelt een beetje als Noach die zijn schip op het droge aan het bouwen was. Slecht weer daar kun je je eigenlijk niet voorstellen. Maar toch... Het kan maar zo veranderen. Die heerlijk onbezorgde zomerse sfeer kan maar zo in een heftige storm met onweer, slagregens en hagelbuien omslaan. Dat was dit keer ook het geval.
Regengordijn
In de verte zagen we een regengordijn over het meer op ons afkomen. Hoog tijd om maatregelen te nemen. Haastig werd de lucht uit plastic boten, drijfeenden, luchtbedden en zwembanden geperst. Minder kans dat zij ten prooi aan de wind zullen vallen. Wat te doen met de luifel? Onze buren haalden de luifel in. Zelf koos ik ervoor om de verankering van de luifel en de pinnen te controleren. De stoelen en de tafel klapten we maar vast in. Misschien viel het allemaal wel mee. Nee dus, nu het regengordijn dichterbij kwam was er ineens wel een boel wind. En wat mijn luifel betreft vanuit de verkeerde hoek. De wind in de luifel! De regen begon te kletteren en de windvlagen werden heviger en heviger. Het water sloeg onder de luifel door tegen de caravan. De stangen kwamen los van de grond. Ik koos ervoor aan de middelste stang te gaan hangen. Maar de flappen aan de zijkanten werden losgerukt. Soms met pin en al. De stormbanden hielden de luifel niet op zijn plek. Het was inbinden. De boten op het water raakten los van hun verankering en raakten op drift. Wat een verschil met de zonnige situatie waarin wij kort hiervoor verkeerden.
Toen ik de stang omklemde en ik de regen over mijn huid voelde stromen en om mij heen keek moest ik zomaar denken aan de situatie waarin wij als gemeente Kampen verkeren. Netjes door de economische crisis gekomen dachten we eindelijk weer lucht te krijgen om verder te bouwen aan een mooi, gezond en duurzaam Kampen. Tot plots die hoge financiële tekorten.
Het beroep dat wordt gedaan op de verschillende vormen van zorg is aanzienlijk toegenomen. De vergoedingen die onze gemeente nodig heeft om de zorg te betalen minder en blijven dik achter bij de extra kosten. Dat leidt tot een jaarlijks tekort van meer dan 6 miljoen euro. Het gemeentebestuur heeft de ambtelijke organisatie voor de vakantie opdracht gegeven om voorstellen te doen die ongeveer 8 miljoen op moeten leveren. Dat is meer dan het tekort, maar wellicht is dat extra geld straks nodig om andere verplichte of noodzakelijke uitgaven te doen.
8 miljoen
8 miljoen bezuinigen is een enorm bedrag. Om dat bij elkaar te sprokkelen kan niets worden ontzien. Waarop kunnen we minder uitgeven? Hoe komen we aan meer inkomsten? Ontkomen we er bij wijze van spreken aan om de luifel te laten staan? Of moet ook deze worden neergehaald om de caravan te sparen? Daar moest ik zomaar even aan denken. In de stromende regen in Italië.
In september zal het college aan de gemeenteraad hierover voorstellen doen. Op 1 punt hoop ik dat de vergelijking met de storm nog opgaat. De storm daar duurt nooit heel lang. Al gauw was die voorbij en konden we hier en daar wat schade herstellen, de luifel weer rustig op orde brengen met het meubilair, lucht in de boot blazen, en verder genieten van onze vakantie. Dat de financiële toestand waarin wij nu verkeren spoedig eenzelfde wending mag nemen, is mijn hartenwens. Daarvoor kijk ik ook naar de rijksoverheid.
Bort Koelewijn
