(door Nick de Vries)
KAMPEN - Met de wens het hoofd leeg te maken na een stressvolle periode, trok Kampenaar Marino van der Starre eind 2013 voor drie maanden, op de bonnefooi, naar Bali. Daar zou hij zich inzetten voor een goed doel. Welk doel? Dat zag hij daar wel. Inmiddels is er van deze vrijblijvendheid weinig over. Marino werd gegrepen door So Rehab Bali, het project waar hij terechtkwam. Zijn betrokkenheid werd zo groot dat hij donderdag samen met enkele familieleden en vrienden de stichting Friends So Rehab Bali officieel heeft opgericht.
Toen de ex-makelaar eind 2013 terugkwam op het eiland waar hij zich 22 jaar eerder, tijdens een vakantie zo thuis had gevoeld, kon hij nog niet bevroeden wat er uit voort zou komen. ”Ik had een lijstje met projecten waarvoor ik zou willen werken. Ik had niets afgesproken, klopte gewoon aan en vroeg of ik wat kon doen. De eerste op m’n lijstje was meteen raak”.
Marino kwam terecht bij Yayasan So Rehab Bali, waarbij ’Yayasan’ staat voor stichting, ’So’ voor een high-five en ’Rehab’ voor rehabilitatie. Dat laatste is wat de stichting probeert te doen: rehabilitatie bieden aan kinderen met onder andere klompvoeten. De aandoening komt veel voor op Bali en bovendien rust er een taboe op. ”Dat komt onder andere door het Hindoeïsme”, vertelt Marino. ”Mensen geloven daar dat een klompvoet een aangeboren aandoening het gevolg is van een slecht karma uit een vorig leven.” Kinderen met klompvoeten worden daardoor zelden geholpen. Ze worden soms jaren binnen gehouden en ze hebben geen kans mee te draaien in de maatschappij. So Rehab probeert te helpen door scholing, dagbesteding en door ze te leren om zo goed mogelijk te lopen.
Bevlogen vertelt Marino over het project, aan tafel bij z’n moeder Ria die hij bij thuiskomst ook heeft geënthousiasmeerd voor het project. Zij is dan ook de kersverse voorzitter van de nieuwe stichting die onlangs de activiteiten heeft overgenomen van de initiatiefneemster van het project in Nederland en Bali; Marieke de Wit. ”Toen ik in Bali aankwam was Marieke al een tijdje terug in Nederland. Ze hoopte de stichting vanuit Nederland te kunnen leiden. Ik merkte al snel dat dat niet helemaal goed uitpakte. Het project wordt door de lokale bevolking gerund. Het zijn keiharde werkers, maar ze hebben iemand nodig die de lijnen uitzet. Langzamerhand heb ik die taak van Marieke overgenomen en toen ik erachter kwam dat zij wilde stoppen, heb ik samen met een enthousiaste groep vrienden en kennissen de stichting Friend So Rehab Bali opgericht. Ik zit overigens zelf niet in het bestuur. Ik ben uitvoerende.”
Taboe
Marino heeft grote plannen met de stichting op Bali die nu bestaat uit een school, een revalidatiecentrum en een Toolshop. In de Toolshop worden de materialen voor de revalidatie van de kinderen gemaakt worden. ”Ik wil de cirkel rondmaken”, vertelt Marino. ”Wij kunnen de kinderen nu een eind op weg helpen, maar er is één probleem dat we niet kunnen verhelpen. Door het taboe dat heerst op kinderen met een klompvoet, worden ze waarschijnlijk nooit in de maatschappij geaccepteerd. Wat moeten ze als ze van school komen? Wij willen ook dan nog wat bieden, door een sociale werkplaats te maken binnen de stichting. Op die manier kunnen we een totaalplaatje bieden.”
Eén van de grootste uitdagingen voor Marino is het vinden van sponsoren voor het project. ”De lokale regering geeft ons namelijk geen cent. Al het geld moet komen van donateurs en sponsoracties zoals een plaatselijk hotel dat de speeltuin gesponsord heeft. Het is mijn taak zooveel mogelijk contacten te maken om het project uit te bouwen.”
Om de overdracht van de stichting te vieren en alvast op kleine schaal wat extra geld binnen te halen, organiseert de stichting op 8 november vanaf 17.00 uur een benefietmiddag/-avond in ’t Kroegje in de Geerstraat. Bezoekers kunnen kijken en luisteren naar optredens van de The No Nonsense Suits en The Belanda Boys (Bauke Bakker en Gertjan van der Weerd). Ook van de partij is Jan Liefting van Toko Medan die zorgt voor Indonesische hapjes.
Het geld dat wordt ingezameld, wil Marino voor een specifiek doel gebruiken. ”De kinderen worden op Bali altijd van huis gehaald en naar de stichting gebracht. De ouders kunnen dit vaak zelf niet. Om de kinderen goed te kunnen vervoeren moeten de scooters die we hebben aangepast worden. Dat kost ongeveer 800 euro. Als we dat tijdens het benefiet bij elkaar kunnen krijgen, dan zou ik al heel blij zijn”.
