In Singapore is het veilig wonen. Net als in Nederland is er een goed functionerende politie. Ik durf ’s nachts alleen op straat te lopen en ik zie soms mensen een plekje in een fastfood restaurant reserveren door hun mobiele telefoon op tafel te leggen. Die ligt er dan altijd nog als ze terugkomen met hun eten.
Eind januari was ik terug in Nederland voor de jaarlijkse Ambassadeursconferentie. Alle ambassadeurs worden dan bijgepraat door ministers en leden van het parlement. Wij ontmoeten dan ook zakenlieden exporteurs en kunstenaars. De Koning en Koningin ontvangen ons ook op hun Paleis. Het is een bijzondere week, waarbij ik weer veel leer over Nederland, zodat ik ons land nog beter kan vertegenwoordigen.
Juist toen ik in Nederland was kreeg ik een naar bericht. Op de St. Nicolaasdijk bleken mijn lieve oom en tante het slachtoffer geworden te zijn van een gewelddadige overval. Zoiets hoor je nooit in Singapore, maar eigenlijk ook nooit in Kampen.
Het was heel fijn dat ik persoonlijk langs kon gaan om ze sterkte te wensen en met ze mee te leven. Ik bleek niet de enige die dat deed. De kamer stond vol met prachtige boeketten. Mijn tante vertelde me dat de burgemeester langs was geweest om te vragen hoe het met ze ging. ‘Zo fijn dat hij er ook is in nare tijden en niet alleen bij jubilea. Nu maakt zijn bezoek nog meer verschil’, zo hoorde ik.
Mijn tante en oom kunnen gelukkig goed praten over hun nare ervaring. Maar een aantal zekerheden is weggenomen door een laffe overval. Een gevoel van veiligheid is niet meer vanzelfsprekend voor hen; dat gevoel is ook voor meer mensen in Kampen kleiner geworden.
Het gevoel van nabuurschap daarentegen is bij mijn oom en tante en velen in Kampen nog groter geworden. Alle buren bekostigden een heerlijke vleesschotel van de slagerij op de Dijk. Die buren hadden gezien dat het huis al vol stond met prachtige bloemen. Veel onbekende mensen leefden mee. Op de ‘Diek’ wordt er nog meer gelet op elkaar om er voor elkaar te zijn. En ik begrijp dat dit voor veel meer mensen in Kampen geldt.
En zo leerde ik in de week van de ambassadeursconferentie waar het in Nederland om gaat. Om betrokken mensen die er voor elkaar willen zijn. Om politie en ambtsdragers die hun werk goed doen en persoonlijk meeleven. Om mensen die kwetsbaar kunnen zijn, maar die zich ook gedragen weten door hun netwerk om zich heen. Voor zo’n land wil ik graag werken. Het is een land om trots op te zijn.
Inmiddels ben ik terug in Singapore en ben ik bezig om te werken aan cybersecurity. Singapore en Nederland zijn beide digitaal goed ontwikkeld en daarom interessante doelwitten voor criminelen die de digitale deur willen openbreken. Wij werken samen aan de verdediging van onze domeinen om het leven ook online veiliger te kunnen maken. En mocht ik ooit een nare ervaring hebben dan hoop ik dat ik zo dapper en nuchter kan reageren als mijn oom en tante. Ik vind hen heel bijzonder.
