Zakt in de geute, de laaste weekn ‘eb ik drie buutnlandse toeristn an de Iesselkante ollpn met de parkeermeter, mensen die een bezuuk wolln brengn an de binnenstad, ze stunn mien toch te stunteln en ze kwamm d’r maar niet uut, dus bin ik d’r maar noa toe e goan.
In twee gevalln waarn ‘t gastn van Duitse kom of, en doar kan ik mien gelukkig fesoenli’jk mee reddn, dus det was gien probleem, maar een weke later ’t darde stellegien was frans, en ik kenne frans niet, en frans kent mien niet, en frans verstun gien engels, gien duits en gien nederlands, veur de gein ek ’t nog op zien kampers probeert maar ze keekn mien net an ok niet goed wies was.
Maar toen ak dus wel een probleem, ik bin met die man mee e loopn noa zien auto, en wiezend op de nummerplate kon ik ‘m dudeli’jk maakn det ie die in mos toetsn op de parkeermeter, varder em we saamt met ‘andn en voetn de procedure of e maakt. Ei’j was mien kenneli’jk dankbaar, “merci beaocoup” zeeg ie, en liep met zien vrouwe de stad in.
Wat een drama die parkeermeters, en aj dan ook nog de pech em det de zunne d’r op skient dan kuj d’r elemoale niks van leezn, dan lukt ’t ons as kampenaarn al niet loat stoan butenlanders, ie kunn die mensn met goed fesoen toch gien bekeuring geem. Ik eb begreepn det de gemeente d’r wat an giet doen, en det zal tied worrn ook, ‘oe eerder ‘oe beter, weg met die ondingn, zo jaag ie oe gastn de stad uit in plaase van de stad in.
Met de beste wil van de wereld kan ik mien d’r gien veurstelling van maakn det die grote skuine blokkn die zogenaamde “kanteeln” op de muure van de buutn ‘aamt verwiezn noa de geschiedenis van Kampen, ’t kan weezn daj ze mooi vinn eur, det mag, ieder zien meug, maar ikke vinne ze niet mooi. En d’r mut now alweer veur de tweede keer binn korte tied onder ‘old an e pleegd worrn, en niet umdet we gevoar loopn veur ‘oogwater, maar ’t is veur ’t oge, en det verbaast mien, veur welk oge? Want ’t enige wat die mure dut is ’t uutzicht op de buutn ‘aamt an ’t oge onttrekkn, en is det toch grote grote zunde. ‘Addn ze doar now niet een zelfde muure, met losse skotbalkn, zoas an de Iesselkante beneedn strooms kunn maakn, dan aj vri’j uutzicht op de aamt ‘ad, jammer, een gemiste kans.
’t Bezuuk an de ‘Anzedaagn in Rusland van een antal ‘otemetootn uut onze regio was umringt met veilig’eids moatreegln, gien telefoon gien compjoetr, niks van det alles mog mee want de russn zolln ons ies kunn ofluustern. Zo ook veur onze borregemeester, ’t zal muuili’jk veur ‘m e west em, want ei’j kon natuurli’jk ook niet twitteren, een geliefde bezig’eid van ‘m. Maar alle gek’eid op een stokkien is dit now eigenli’jk niet treurig en ’t peerd achter de waagn spann, bin de russn ons een now een paar stappn veur of of loopn wij een mijl of wat achter, ‘oog tied um doar serieus wat an te doen, in plaase van de telefoon in ‘uus te loatn. Want zo ziej maar weer ook zonder tillefoon, is d’r altied wel wat in disse stad.
Appien Floep
