Zakt in de geute, eij ‘m veurige weke ook zien stoan det grote goldn ding, die hoorn des overvloeds op ’t pleintien bi’j de skele, now det was mien wel wat, de jonges van de Langebrugge mossn d’r zelfs veur wiekn, ‘Un bankies weg ‘un toafel weg, ze stunn d’r sneu bi’j te kiekn. Toch ef ook íer elk noadeel zien veurdeel want ún woordvoerder ‘Endrik ‘Euibarg ef ‘onder’andelt met de gemeente, ze willn in plaase van de iezern bankies graag ‘oltn bankies terug, want op die iezern kriegn ze niet alleent een óltn kont maar ook nog ies een kolde konte. Sommign neem zelf een kussentien mee zeeg ‘Endrik. En ’t is gelukt, d’r stoan inmiddels vier ‘oltn bankies, want die alternatieve road doar an de brugge det ‘eurd now één keer as de ni’je toorn bi’j de Oldestroate.
Ik eb ies eem een stukkien van de laaste roadsvergadering e volgt, maar det was allemoale maar louw louw, ik ‘eb wel andere tiedn mee e maakt, in de periode van Henk Bastiaan, Wander Brink, Knelis van ’t Ende en Kees Kranenburg umme d’r maar ies een paar te nuumm toen was een roadsvergadering nog wel ies een feesien um bi’j te woonn, maar det is kenneli’jk verleedn tied. D’r wordt niet meer op ’t skarp van de snede e debatteerd, de fractie standpuntn worrn op toafel e legd, en det is ‘t, uutwisselen van argumentn en mekare probeern te overtuugn is d’r niet meer bi’j, ie weetn meestal um ‘alf achte al óe de uutslag an ’t ende van de oamd is, en det jammer.
Varder ek nog twee kameroadn die onlangs wat te viern ‘addn, Bram ‘Oektand van de Vloeddiek zit veertig joar in ’t vak as tandarts, en ik mut eerli’jk zeggn ik bin elemoale gien ‘eld, en oe ’t kump weet ik niet maar ak bi’j Bram in de stoel zitte dan vuul ik mien merakels op mien gemak en det is een compliment weerd. Ik zol zeggn op noa de vieftig en dan graag een feesien.
En dan Pé (de sokke)van der Meulen een mensn leeftied lid van de Broederband, inmiddels ef ie d’r vijf en zestig joar trouwe dienst op zittn. Zukke leedn muj in disse tied met een lampien zuukn ze bin ’t draagvlak van een vereniging. Ik eb joarn muzikaal met ‘m op e trokkn, een ras echte brunneper met een goldn ‘arte.
’t Is al wel eem een paar weekn geleedn maar de veurstelling van “Op zien Kampers” in de ge’oorzaal ef een geweldige indruk bi’j mien achter e loatn, ze kunn dan wel zeggn det ons dialect op ’t punt stiet umme te verdwienn maar in de praktijk is ’t toch anders, een volle stads ge’oorzaal, bezet tot op de laatste stoel gaf an det d’r nog genog belangstelling is veur ons kamper taaltien. En as d’r dan zo’n vier ‘onderd en vieftig man/vrouw uut volle borst op ’t ukien van de ‘Ellegestege zingt, toen mos ik denkn an de laaste regel van ons Kamper stedelied, “Aj weerumme van de reize al van varre de ni’jetoorn zien dan giet gevulig deur oe ene mooie stad ie bin van mien”.
En zo ziej maar weer d’r is altied wel wat in disse stad
Appien Floep
